ADVERTENTIE

Mijn zesjarige dochter kwam huilend thuis van haar schoolreisje. “Mama, ik heb buikpijn,” snikte ze. “Papa heeft iets vreemds in mijn broodtrommel en thermosfles gedaan.” Wat ik erin aantrof, deed mijn handen trillen. Ik ging meteen naar het kantoor van mijn man – en daar zag ik de waarheid.

ADVERTENTIE
ADVERTENTIE

 

Claire smeet de zware branddeur dicht en klemde een stoel onder de klink. Een seconde later hoorde ze zware lichamen ertegenaan botsen.

“Mama, ik ben bang!” riep Lily, terwijl ze struikelde toen Claire haar de trap af sleurde.

‘Ik weet het, schatje. We spelen nu het spel,’ hijgde Claire, terwijl ze twee treden tegelijk nam. ‘We moeten snel zijn. Net als superhelden.’

Ze renden twaalf trappen af. Claires longen brandden. Haar voeten zaten onder de blauwe plekken. Maar ze stopte niet.

Ze stormden via de nooduitgang op de begane grond de steeg achter het gebouw in.

Haar SUV stond op tien meter afstand geparkeerd.

Claire tastte naar haar sleutels, haar handen trilden zo erg dat ze ze liet vallen.

Gekletter.

“Daar is ze!”

Een bewaker stormde achter hen de deur uit, met getrokken pistool.

“Bevriezen!”

Claire griste de sleutels weg en gooide Lily op de achterbank. Ze nam niet eens de moeite om haar vast te gespen. Ze dook achter het stuur, net toen een kogel de achterruit verbrijzelde.

SCHEUR.

Lily gilde.

Claire schakelde de auto in de versnelling en trapte het gaspedaal in. De SUV gilde en de banden rookten terwijl hij de steeg uit scheurde.

Een zwarte sedan scheurde de hoek om en blokkeerde de uitgang. De mannen van Sterling.

Claire remde niet. Ze klemde haar tanden op elkaar en mikte op de opening tussen de sedan en de vuilcontainer.

KRAKEND-KRAAK.

Metaal schuurde tegen metaal. Zijspiegels vlogen in het rond. Maar de SUV baande zich een weg erdoorheen.

Claire voegde zich in het drukke stadsverkeer en slalomde tussen taxi’s en bussen door. Ze keek in de achteruitspiegel. De zwarte sedan volgde haar, slingerde tussen de auto’s door en kwam steeds dichterbij.

‘Mama, worden we achtervolgd door die slechteriken?’ jammerde Lily vanaf de vloer van de achterbank.

‘Ja, schat,’ zei Claire, terwijl ze de weg afspeurde. ‘Maar ze zullen ons niet pakken.’

Ze keek naar haar telefoon. Geen bereik. Ze stoorden haar signaal. Of misschien had Sterling wel vrienden bij het telefoonbedrijf.

Ze kon niet naar de blokhut gaan. Die lag drie uur rijden verderop. Ze zouden haar op de snelweg inhalen.

Ze kon niet naar het politiebureau. Sterling bezat de helft van de gemeenteraad. Wie wist welke agenten hij betaalde?

Ze had een plek nodig waar mensen waren. Een plek met getuigen. Een plek met wifi waar Sterling geen controle over had.

Ze zag een neonreclame in de verte. Cybercafé & Gaming Lounge.

Het was een drukke, vieze plek die populair was bij tieners. Het was perfect.

Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !

ADVERTENTIE
ADVERTENTIE