Mijn naam is Dirk van den Berg. Ik ben 65 jaar oud en getrouwd, maar op mijn oudere dag ben ik opeens verliefd geworden op een andere vrouw. Mijn vrouw Marieke is 62. We hebben een volwassen zoon, Bas, hij is al jaren getrouwd en we hebben zelfs kleinkinderen. Na zijn vertrek uit huis leek het alsof Marieke en ik elkaar nauwelijks meer begrepen; onze levens liepen naast elkaar, zonder raakvlak.
Toen we met pensioen gingen droomde ik ervan om een huisje te kopen in een dorpje langs de IJssel. Marieke was daar helemaal niet enthousiast over, maar uiteindelijk wist ik haar te overtuigen. In de zomer verhuisden we naar een knus wit huisje met een grote tuin vol wilde margrieten. Ik genoot van de frisse lucht, de geur van nat gras en het gezang van de merel in de ochtendzon, maar Marieke miste de stadse levendigheid. Ze lag het liefst op de bank, lezend in dikke romans of zappend langs de Nederlandse talkshows. Ze weigerde steevast om de tuin mee te helpen; Ik voel me niet zo lekker, zei ze. Dus deed ik alles alleen, ploeterend en zwetend tussen de bonen en dahlias.
Toen de herfst haar gouden bladeren uitstrooide, verhuisden we terug naar Zwolle. Marieke was blij, maar ik werd binnen een week weer onrustig. Ik pakte mijn spullen, stapte in de trein terug naar het dorp en liet haar achter in de stad. Sindsdien zien we elkaar sporadisch; soms voelt het alsof we elk in een andere wereld leven.
In het dorp ontmoette ik een vrouw genaamd Geertje, ze is 60. In het begin was ze wat afstandelijk, haar ogen leken te dromen, en haar stem klonk als de wind die door het riet waait. Maar nu zijn we gelukkig samen, als donderwolken die plots opklaren tot een blauwe hemel. Ik wil eigenlijk van Marieke scheiden, maar ik ben bang dat Bas het niet zou begrijpen, dat hij zich zou schamen of mij zou wantrouwen. Tegen Marieke zeg ik dat ik de tuin onder handen neem, maar eigenlijk breng ik uren door bij Geertje, waar het leven ruikt naar versgebakken stroopwafels.
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
