Op mijn felbegeerde vrije dag was ik braaf de ramen aan het lappen en het huis aan het stofzuigen. Plots belde een kennis laten we haar Eva noemen en zette me letterlijk voor het blok: zij en haar zoon kwamen even langs. Maakt niet uit dat ik probeerde uit te leggen dat ik in een schoonmaakmodus zat; haar oren leken op selectief zolderniveau te functioneren.
Tien minuten later stonden ze aan de deur. Enthousiast was ik bepaald niet, want Mark haar zoon was zon type dat door de kamer stuitert alsof hij zijn ontbijt vergat. We zaten in de keuken en dronken koffie; Mark zat op de bank cartoons te kijken.
Na een paar minuten klonk er een duivels kabaal. Ik liep snel naar de kamer jawel, daar lag mijn aquarium aan diggelen. De vissen spartelden op het tapijt en het water sijpelde in alle hoeken, alsof het gezellig op visite kwam.
Eva stoof onmiddellijk op Mark af om te kijken of hij nog heel was. Ik pakte snel een dweil, wijkde de schade weg en probeerde te voorkomen dat de buren straks hun zwemles mocht overslaan. Toen alles enigszins weer droog was, besloot Eva dat het tijd was om op te stappen.
Kun je me helpen om het tapijt naar de stomerij te brengen? vroeg ik nog hoopvol. Nee, Mark is helemaal van slag, we moeten hem kalmeren, was haar antwoord.
Ik vroeg Mark waarom hij überhaupt bij het aquarium was. Zijn verklaring was dat er een papieren vliegtuigje in was gevlogen en hij het er uit probeerde te halen. Uiteraard lag er geen enkel papiertje in zicht. Mark wees naar de kast daar had hij zijn materiaal vandaan gehaald. Tot mijn afgrijzen had hij van mijn trouwakte een vliegtuigje gevouwen.
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
