Laatste gedachte
Deze pudding wordt niet met veel poespas geserveerd.
Het pruttelt zachtjes – melk fluistert, vanille bloeit op – tot de keuken naar herinnering en genade ruikt.
De korst barst open als dun ijs. Daaronder bevindt zich een wolkzachte pudding, rijstkorrels als kleine pareltjes.
Iemand sluit zijn ogen en zegt:
“Zo maak je van het gewone iets heiligs.”
Dat is de manier waarop erfgoed wordt doorgegeven.
Niet perfectie, maar aanwezigheid.
Niet haast, maar zorg.
Niet overvloed, maar precies genoeg.
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
