En toen kwam het nog erger. Op een dag vloog er een stopcontact in brand; ik wist het te blussen. Toen ik Bastiaan vroeg het oude te verwijderen en een nieuw te plaatsen, werd het voor hem alsof hij een universitair wiskunde-examen moest doen. Bleek dat hij niet eens wist hoe een stopcontact vervangen moest worden. En toen een lamp stuk ging, weigerde hij die te vervangen en zei hij dat hij dat niet durfde. Dus pakte ik een stoeltje en deed het zelf. Kortom, mijn man kan gewoon niks. Ach, dat kan. Maar hij wil gewoon niks leren. Waarom zou hij? Je kunt net zo goed een vakman bellen en betalen. Goed, best, maar Bastiaan verdient geen duizenden euros, om alles maar uit te besteden.
Wat me echt het meest ergert, is dat mijn schoonmoeder hem voortdurend behandelt als een jongen van zeven jaar, en hij mompelt telkens timide mam.
Bastiaan, heb je schone sokken aan, heb je een schone onderbroek? Bastiaan, heb je je goed gewassen? Als ik dat soort gesprekken hoor krijg ik braak neigingen. Hij is volwassen, en zij vraagt hem of hij een schone onderbroek heeft.
Kortom, ik wil eigenlijk gewoon scheiden. Maar wat dan? Ik heb geen eigen woning, het geld van mijn ouders is op. Maar ik kan dit gewoon niet meer verdragen. Hoe lang moet ik deze stompzinnigheid blijven pikken?
Aan het eind van de dag heb ik geleerd dat je nooit moet onderschatten hoe diep geworteld gewoontes en patronen kunnen zijnzeker als je ze mee de voordeur binnenneemt.
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
