Antje is zestig jaar oud. Ze heeft twee kinderen en woont met haar man in een tweekamerappartement in Rotterdam. Al moet ik het eerlijk zeggen: eigenlijk ‘woont’ ze niet zozeer met haar man als wel dat ze het met hem volhoudt, en dat al jarenlang. Haar man, Pieter, is een moeilijke man met een behoorlijk ego en een kille aard. In huis moet alles precies gaan zoals hij het wil. Daarom heeft Antje het al die tijd maar volgehouden voor de rust, denk ik.
Ze hebben samen twee kinderen. Haar dochter, Maartje, is al twaalf jaar getrouwd. Maartje en haar man Dirk hebben samen een hypotheek afgesloten op hun flat in Utrecht, en gelukkig lukt het ze aardig die af te lossen. Alle extra verdiensten en toeslagen gaan rechtstreeks naar de hypotheek. Ze werken beiden hard, weten hun kinderen goed te kleden en liefdevol op te voeden.
Maartjes broer, Coen, leeft een stuk ruimer dan zij. Hij heeft een paar appartementen in Amsterdam en een aardig huis buiten in de Betuwe. Op een middag belde Coen zijn zus op met belangrijk nieuws: Maartje, mam en pap gaan uit elkaar, op mams initiatief. Het appartement is al verkocht en het geld is verdeeld. Ik heb pap beloofd dat ik voor hem zou zorgen, en van jou verwacht ik dat je voor mam zorgt, zei Coen.
Wat bedoel je daarmee? Waar moet mam dan wonen? Je weet dat we maar een tweekamerflat hebben. We hebben twee kinderen, waar moet ze slapen? vroeg Maartje verbaasd.
Moet ik daar dan over nadenken? Laat je je eigen moeder op straat staan? reageerde Coen.
Dirk zal hier ook niet blij mee zijn, verzuchtte Maartje.
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
