ADVERTENTIE

Dankzij mijn moeder gebruikten dorpsgenoten ons appartement als een hotel.

ADVERTENTIE
ADVERTENTIE

Het was altijd de droom van mij en mijn man om aan zee te wonen. We hebben ons daar tien lange jaren naartoe gewerkt, zonder onszelf ook maar iets te gunnen, en spaarden stuivers en euros bij elkaar om een huisje aan de Nederlandse kust te kopen. We mikten niet op een villa in de duinen hoorgewoon een redelijk appartement met twee of drie kamers. De inrichting was niet bepaald ons hoogste doel, zolang we maar uitzicht hadden op zee.

En toen: plotwist! Droom in vervulling. Mijn man en ik hadden nog een paar “hypotheken” aan onze broek, maar dit doel was bereikt. De zee, een eigen appartement om de hoek bij het strandprecies wat we wilden.

Die eerste twee maanden waren heerlijk ontspannen. We zuchtten van opluchting en genoten van het leven. Totdat mijn moeder langskwam. Terwijl mijn man haar ons gezellige appartement liet zien, vroeg ze doodleuk om een setje sleutels, zodat ze “vriendelijk en spontaan” binnen kon lopen wanneer ze wilde. Mijn man en ik hadden geen idee dat dit setje zich binnen no-time zou vermenigvuldigen.

En op een ochtend, terwijl wij nog in bed lagen, hoorde ik het bekende geklungel van een sleutel in het slot en geklop op de deur. Mijn man, niet bepaald enthousiast, dacht dat “de lieve moeder” voor de deur stond en kleedde zich snel aan om haar te ontvangen. Tot zijn verbazing stond er een heel gezin in de gang: twee kinderen, ouders en glimlachend als ware strandgasten. Bleek het de familie van mijn nichtje te zijn!

Wij deden uiteraard alsof het een fantastische verrassing was. Mijn nichtje vertelde zonder schaamte dat ze een sleutel had gemaakt van die van mijn moeder en mijn moeder had laten vallen dat wij altijd “blij verrast” zouden zijn.

Deze “toeristen” verbleven een week bij ons. Voedsel hadden ze uit hun dorp meegenomen, het eten was dus niet het probleem. Maar een andere familie in je appartement allemaal in vakantie-modus deed de vrolijkheid bij ons niet groeien.

Toen mijn familie-crew eindelijk weer vertrok, belde ik mijn moeder met het verzoek ongewenste verrassingsbezoekjes voortaan te laten. Mijn moeder begreep niet waar ik mij zo druk over maakte, vond het allemaal reuze gezellig, en mijn nichtje was dolblij en verwachtte voortaan gratis overnachtingen bij de zee tijdens iedere zomer.

Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !

ADVERTENTIE
ADVERTENTIE