De directeur van het centrum, geraakt door Alicia’s verhaal en haar overduidelijke integriteit, bood haar een baan aan als administratief medewerker. Het was het eerste vaste salaris dat Alicia in maanden had ontvangen. Mateo begon mee te helpen in het bijlesprogramma van het centrum en Rosie begon haar eigen muzikale reis met pianolessen.

Maanden later zat Alicia in een volle zaal van het buurthuis. Ze keek toe hoe een twaalfjarig meisje uit een nabijgelegen flatgebouw het podium opstapte met Leonards viool in haar handen. Toen het meisje de strijkstok over de snaren streek, klonk het helder, ontroerend en levendig. Alicia voelde een gevoel van voldoening dat ze niet voor mogelijk had gehouden.