Twaalf weken.

Zo snel ging de ziekte van mijn vader, die zich slechts licht onwel voelde, dood.

Er waren geen alarmsignalen. Geen langdurige pijn. Alleen kleine veranderingen die we niet begrepen – tot het te laat was.

Hij viel af zonder dat hij moeite deed voor de daad. Zijn huid werd geel, als oud papier. We dachten dat de deurstress kwam. Ouderdom. Een hefboomprobleem.