Zijn zoon en schoondochter hadden de bejaarde vader uit zijn eigen huis gezet. De oude man stond op het punt te bevriezen, toen iemand zijn gezicht aanraakte. Toen hij zijn ogen opende, VERSTIJFDE hij…
Aleksiej had nooit gedacht dat hij zijn oude dag op straat zou doorbrengen. Maar op die koude novemberavond zette zijn eigen zoon hem de deur uit, alsof hij een overbodig object was. Met slechts een koffer, waarin zijn hele leven paste, dwaalde hij door het verlaten park, zonder te weten waarheen.
Op een bankje bij de bevroren fontein zat een vrouw in een versleten jas – alsof het lot haar gestuurd had om daar op hem te wachten. Hun blikken kruisten elkaar – stil, maar geladen met betekenis.
Aleksiej liep langzaam door de vertrouwde straat, alsof zijn herinneringen hem de weg wezen. Elke stap voelde zwaar, en in zijn borst groeide een beklemmend voorgevoel. Hij keerde terug van een lange wandeling, hopend op wat warmte thuis. Maar diep vanbinnen voelde hij dat er iets mis was.
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
