Zeven jaar na de scheiding kwam hij zijn ex-vrouw tegen, die als schoonmaakster werkte en zwijgend naar een jurk van een miljoen dollar staarde.

Zeven jaar na de scheiding kwam hij zijn ex-vrouw tegen, die als schoonmaakster werkte en zwijgend naar een jurk van een miljoen dollar staarde.

Elena Cruz bukte zich om de verspreide bankbiljetten op te rapen.
Niet omdat ze het geld nodig had, maar omdat ze niet wilde dat het de gepolijste marmeren vloer bezaaide. Ze legde de biljetten netjes op de rand van een prullenbak en sprak met een kalme, beheerste stem.

‘Je moet het houden,’ zei ze. ‘Jij zult dat geld harder nodig hebben dan ik.’

Een fractie van een seconde stond Victor Salazar als aan de grond genageld.

Er klonk geen bitterheid in haar stem.
Geen wanhoop.
Die kalme terughoudendheid maakte hem veel meer ongerust dan woede ooit zou kunnen.

‘Klamp je je nog steeds vast aan die geveinsde trots?’ sneerde Victor, terwijl hij zich naar Natalie , zijn huidige partner, omdraaide. ‘Zie je wel? Blut, maar koppig.’

Natalie lachte scherp en klemde Victors arm steviger vast, terwijl ze Elena met openlijke minachting bekeek.

Dat was het moment waarop de atmosfeer omsloeg.

Een groep mannen in maatpakken betrad de lobby. Vooraan liep een heer met zilvergrijs haar en een gezaghebbende uitstraling, gevolgd door directieleden en een kleine persploeg.

De directeur van het winkelcentrum snelde naar voren en maakte een diepe buiging.

‘Mevrouw Cruz,’ zei hij respectvol, ‘alles is voorbereid. De presentatie begint over drie minuten.’

De hele lobby werd stil.

Victors gezicht werd bleek.

‘Mevrouw… Cruz?’ stamelde hij, de woorden bleven in zijn keel steken.

Elena knikte even kort.