“Ik wil niet trouwen… ik wil het niet…”
Maar in deze wereld vroeg niemand haar mening. Kinderhuwelijken onder de adel waren gebruikelijk, vooral als het ging om macht, land en titels. Het huwelijk tussen Mathilde en Ralph was geen verbintenis van harten, maar een strategische zet. Het moest de alliantie tussen twee machtige huizen versterken en de invloed van de Lancasters aan het hof vergroten.
Ondanks de uiterlijke pracht wist iedereen: zolang de kinderen niet volwassen waren, bleef het huwelijk slechts een formaliteit. Maar juridisch gezien was het nu al geldig. Op papier was Ralph Stafford de echtgenoot van Mathilde, erfgename van de hertog van Lancaster.
Dienaren veegden haastig tranen weg, kleedden het jonge paar om en probeerden de orde te herstellen. De koning, die de ceremonie zonder veel expressie had gevolgd, zei zacht:
“Moge dit huwelijk eindelijk vrede brengen aan het huis Lancaster.”
En de volgende ochtend speelden de kinderen weer in de tuinen van het kasteel, alsof er niets was gebeurd. Alleen Mathilde keek telkens naar de ring aan haar vinger – te zwaar voor zo’n kleine hand.
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
