« Niet genoeg! Ik wil 100 miljoen! » eiste Olivia.
“Dat is onmogelijk!” riep Michael uit.
« Jullie zijn de prestigieuze Thompson Enterprises! Kunnen jullie je geen 100 miljoen veroorloven? Yuko, voordat ik je ontmoette, dacht ik dat je een intelligente vrouw was. Ik had nooit zo’n hebzuchtige kant van je verwacht. »
Olivia’s gezicht betrok. Yuko?
Michaels stem werd harder. « Laat ik dit duidelijk maken. Deze scheiding gaat door, of je het er nu mee eens bent of niet. Als je problemen blijft veroorzaken, krijg je niets. »
Op dat moment vloog de deur open. « Wat is hier aan de hand? Opa! »
Opa straalde toen hij Olivia zag. « Ruzie maken? Helemaal niet! Jij bent hier, opa! Ik ben Olivia Bennett, de vrouw van je kleinzoon. Goed, knap en elegant! Dat kreng bleef je voor me verbergen! »
Olivia speelde mee en glimlachte liefjes. « Je voor het eerst ontmoeten. Je bent zo deftig. Nu weet ik waar Michael zijn uiterlijk vandaan heeft. Hij lijkt op jou! »
Opa grinnikte. « Natuurlijk! Ik heb deze jongen opgevoed sinds hij een kind was! Olivia, kom hier. » Hij haalde een stapel geld tevoorschijn. « Deze 3 miljoen is mijn welkomstgeschenk voor jou! Neem het aan! »
“Dank u wel, opa!” straalde Olivia terwijl ze het geld aannam.
« Wat doe je, ettertje?! » snauwde opa tegen Michael. « Dit is voor je vrouw! »
« Opa, ze is niet je schoondochter! » protesteerde Michael. « Ik ga van haar scheiden! »
« Wat?! Je wilt scheiden?! Echt niet! Ik ben het er niet mee eens! » riep opa uit. « Waarom scheiden als alles goed gaat? Ze is zo’n goede schoondochter! »
« Opa, we hebben nooit echt een band gehad! » hield Michael vol. « We zijn alleen getrouwd om jou te paaien! »
« Ik sta deze scheiding niet toe! » riep opa uit. « Gevoelens kunnen met de tijd toenemen! Geloof me! Ik laat je niet scheiden! »
« Opa, ze is gewoon een goudzoeker! » probeerde Michael uit te leggen. « Je weet niet wat ze voor de scheiding heeft geëist. 100 miljoen! »
“Wat?!” Opa keek naar Olivia.
Olivia, in paniek, zei: « Nee, opa, dat is niet waar! Ik wil gewoon niet scheiden! »
“Leugenaar!” snauwde Michael.
« Genoeg gekibbel! » beval opa. « Ik regel dit wel. Geen scheiding tussen jullie twee! » Hij draaide zich toen naar Olivia, met een twinkeling in zijn ogen. « Opa, ik heb net deze thee gezet. Ruikt heerlijk! Probeer het eens. »
Olivia zag haar kans schoon en zei: « Opa, ik wil bij Thompson Enterprises werken! Ten eerste om een band met Michael op te bouwen. Ten tweede kan ik de bedrijfsactiviteiten leren kennen. Ik zou Michael ook kunnen steunen! »
« Dat is perfect! » riep opa uit.
“Ik maak bezwaar!” zei Michael.
« Wat is jouw probleem, ettertje?! » antwoordde opa. « Ik bepaal het! Morgen begin ik bij Thompson Enterprises! Dank je wel, opa! » straalde Olivia.
Op dat moment kwam er een ober naar Michael toe. « Uw telefoon is gemaakt. » Michael pakte zijn telefoon.
Olivia’s gezicht betrok toen ze eraan terugdacht. Wat is er mis mee? Ik heb het eerder laten vallen. O nee, hoe kon ik het vergeten? Was ze er niet? Is ze een bedrieger?
Michael keek Olivia aan met een nadenkende uitdrukking op zijn gezicht. Hij herinnerde zich het telefoontje van gisteren, en hoe zijn « vrouw » had beweerd dat haar telefoon was gestolen. Hij herinnerde zich ook Olivia’s reactie op de naam « Yuko ». Pas goed op jezelf, opa.
Hij draaide zich naar Olivia. « Jij bent niet de persoon met wie ik zou moeten trouwen. Wie ben je eigenlijk? »
Olivia herwon haar kalmte en zei: « Ik ben je vrouw! Je hebt mijn identiteitsbewijs gezien, toch? »
« Als jij mijn echtgenoot bent, wie heeft mij dit bericht gestuurd? », vroeg Michael, terwijl hij haar het bericht van Emily over de scheiding liet zien.
« Mijn telefoon is onderweg hierheen gestolen! » hield Olivia vol. « Dit is duidelijk oplichterij! »
« Echt? » daagde Michael uit. « Als je me niet gelooft, bel ze dan zelf maar! Je bent toch rijk! Oplichting deert je niet! Bewaar mijn nieuwe nummer. »
« Niet nodig, » zei Michael met vlakke stem. « Behalve een scheiding wil ik geen enkele band met je. »
Olivia, die Michael zag weglopen, belde snel Sophia. « Hé, het is gebeurd! Kom hier! Hij gelooft nu echt dat ik zijn vrouw ben! Ik heb Emily Carters nummer uit zijn telefoon verwijderd, maar Emily Carter heeft nog steeds zijn contactgegevens. Dat is nog steeds een risico. »
« Ik regel het wel, » zei Sophia met een sinistere glimlach op haar gezicht. « Haar telefoon verdwijnt. »
« Goed, » antwoordde Olivia. « Jij wilt hem, ik wil geld. Plezierig zakendoen. »
‘Insgelijks,’ zei Sophia terwijl ze ophing.
De volgende dag bij Thompson Enterprises was het kantoor weer in rep en roer. « Ik hoorde dat mevrouw Thompson bij ons komt werken! »
« Serieus?! Gaan ze niet scheiden? Onze informatie klopte niet! Het huwelijk van de Thompsons is ijzersterk! »
« Sommige sluwe vrouwen verspreiden geruchten », merkte een andere collega op. « De vrouw en de maîtresse onder één dak? Wat dramatisch! Sommige mensen krijgen les van de echte vrouw! »
« Ze heeft beloofd van haar te scheiden. Was dat allemaal een leugen? » mompelde Emily, verward en gekwetst.
Op dat moment kwam Olivia Bennett, elegant en zelfverzekerd, het kantoor binnenlopen. « Mevrouw Thompson is hier! De vrouw van een echte CEO! Elegantie, onberispelijke schoonheid en een stralende huid! Toch? Wat een koninklijke uitstraling! Mijlenver boven ons gewone volk! » juichten de sycofanten.
Olivia glimlachte, genietend van de aandacht. « Genoeg met die vleierij. Je laat me blozen. Emily Carter. » Ze keek Emily recht aan, haar ogen koud. « Bedankt dat je mijn man gezelschap houdt. Nu ik terug ben, zijn je diensten niet meer nodig. »
« Goed gezegd! » riep Sophia uit, terwijl ze naar voren stapte. « Sommige mensen. Je mooi kleden maakt je niet menselijk. Huisbreker spelen. Schande voor ons geslacht. Met zo’n prachtige vrouw, waarom zou meneer Thompson genoegen nemen met afval? Gewoon zijn speeltje. Opgeroepen en ontslagen wanneer hij wil. »
Het kantoor barstte in lachen uit. « Hahaha! Klaar? Een gevoelige snaar geraakt? »
Een andere collega voegde eraan toe: « Als je door een wonder mevrouw Thompson wordt, zijn we allemaal gedoemd! »
« Haar? Als die goudzoeker wint, kniel ik neer en noem ik haar opa! »
Olivia, genietend van het schouwspel, glimlachte. « Niet erg populair, hè? Perfecte timing. Ik tolereer geen slangen in mijn tuin. Vanaf vandaag ben je gedegradeerd tot ondersteuning van het marketingteam. Geen gezeur. Ik zei: laat me los! » Ze greep Emily bij haar arm en trok haar mee naar de marketingafdeling. « Werk hard. Niet weggaan tot het af is. »
Plotseling stormde Michael Thompson het kantoor binnen. « Emily Carter! Maak de auto klaar! »
“Onmiddellijk, meneer Thompson!” antwoordde Alex verward.
Michael tilde Emily op in zijn armen. « Zet me neer! » protesteerde Emily verbaasd.
« Nee, » zei Michael vastberaden. « Laat me vallen! »
« Ik breng je naar het ziekenhuis. »
« Ik zei, zet me neer! Wat is er met je aan de hand?! » eiste Emily.
« Wat is er mis met mij?! » antwoordde Michael. « Geef antwoord! Ben je gescheiden? »
« Er is een vertraging, » gaf Emily toe. « Geef me nog even de tijd. Ik ga zo snel mogelijk van haar scheiden. »
« Speel je me voor de gek? » Emily’s stem trilde. « Het hele gezelschap zegt nu dat ik de andere vrouw ben! Dat ik jullie huwelijk heb verpest! »
« Wie heeft dat gezegd? Vertel het me! Ze zullen spijt krijgen van het verspreiden van geruchten! » zei Michael met vlammende ogen.
« Dat maakt niet uit! » riep Emily. « Geen van ons beiden is nog gescheiden! Houd vanaf nu afstand! Geen contact meer! »
Michael keek haar gekwetst aan. « Jij bent ook niet gescheiden. Waarom? Wil hij niet? Of wil jij niet? »
« Ik ben je geen uitleg verschuldigd! » zei Emily terwijl ze zich losmaakte.
« Waar ga je heen?! » vroeg Michael.
« Ik werk nu in de marketing! Ik moet werken! »
« Wie heeft je overgeplaatst naar marketing? », vroeg Michael, oprecht verward.
« Niemand! Ik heb er zelf om gevraagd! Nog iets? Ik ga weg. » Ze liep weg.
« Ik breng je naar het ziekenhuis voor een controle! » riep Michael haar na.
« Dat hoeft niet! Ik kan zelf wel gaan! » antwoordde Emily, terwijl ze snel naar buiten snelde.
Michael draaide zich naar Alex om. « Meneer Thompson, zoek uit wie Emily Carters man is. Waarschuw hem. Zeg hem dat hij bij Emily Carter uit de buurt moet blijven. »
“Meneer Thompson, is dit gepast?” vroeg Alex verbaasd.
« Doe gewoon wat ik zeg! » beval Michael. « Begrepen. Plaats Emily Carter ook terug naar de ontwerpafdeling en onderzoek wanneer het bedrijf geruchten verspreidt, ontsla ze allemaal! »
“Jazeker, meneer!” antwoordde Alex.
Ondertussen praatte Olivia met Sophia. « Heb je niet beloofd haar een lesje te leren? Waarom is ze nog steeds ongedeerd? Ik heb Emily Carter wel voor je geconfronteerd. Maar Michael Thompson blijft haar wanhopig beschermen. Hij ontslaat zelfs werknemers die haar pesten. Als die oude man me niet had beschermd, was ik van school gestuurd. »
« Wat is er zo bijzonder aan Emily Carter? » spotte Olivia. « Mannen zijn er in overvloed! Als je geld hebt, kun je er zoveel hebben als je wilt! Waarom zou je er zo geobsedeerd door zijn?! »
« Je begrijpt het niet, » zei Sophia, haar blik gericht op het kantoor. « Hij is anders dan andere mannen. »
« Ik heb het geregeld, » zei Olivia met een ondeugende glimlach op haar gezicht. « Deze keer zal ik haar laten boeten. »
Emily liep alleen naar het ziekenhuis. « Ik zei toch dat je me niet moest volgen! Ik ga alleen naar het ziekenhuis! »
Plotseling grepen twee mannen haar vast. « Hé, schoonheid. Voel je je niet lekker? Laten we je eens bekijken. »
« Je wilde toch geld? » zei Emily, terwijl ze probeerde te treuzelen. « Ik heb geld! Ik geef je zoveel als je wilt! »
« Heb ik gezegd dat we je voor geld zouden laten gaan? » sneerde een van de schurken. « Dat kleingeld van jou dekt nog niet eens ons kleingeld! »
« Baas, bent u niet alleen maar uit op geld? » vroeg de andere schurk aan zijn leider.
« Mijn huis is hier recht voor je! Ik ga het even voor je halen! » smeekte Emily.
« Dat hoeft niet! Houd ons gewoon bezig en dan laten we je gaan, oké? » De boef greep haar weer vast. « Je kiest de moeilijke weg, hè? Ik reken nu wel met je af! »
Plotseling klonk een vrouwenstem door de lucht. « Wat doe je?! Laat haar los! »
De schurken verstijfden. « Zuster Na laat ons hem niet aanraken! » zei een van hen. « Terugtrekken! » Ze lieten Emily los en renden weg.
Michael, die Emily had gevolgd, snelde naar haar toe. « Waarom bleef je zo lang weg?! » riep Emily, opgelucht. « Ik was doodsbang! »
« Het spijt me, » zei Michael, terwijl hij haar in een knuffel trok. « Ik had eerder moeten komen. Kom op. Ik breng je voortaan van en naar je werk. »
Later, terug in Emily’s appartement, keek Michael nog steeds bezorgd. « Waarom ben je hier vandaag gekomen? Ben je vanochtend niet flauwgevallen? Ik kwam even kijken hoe het met je ging. Sorry dat ik eerder zo bot was. »
« Het is goed, » zei Emily zachtjes. « Het gaat toch over Olivia Bennett? »
Michael zuchtte. « Ik heb vandaag niet van haar gescheiden omdat ze 100 miljoen dollar schadevergoeding eiste. »
« 100 miljoen?! » riep Emily uit. « Ze is schandalig! »
« Mijn fout was dat ik geen huwelijkse voorwaarden heb getekend toen we trouwden, » gaf Michael toe. « Nu moeten we naar de rechter. »
« Waarom ben je dan niet gescheiden? » vroeg Emily met een zweem van achterdocht in haar ogen. « Is het omdat je er geen afstand van kunt doen? »
« Ben je gek geworden?! » antwoordde Michael gefrustreerd. « Ik heb geprobeerd hem te bereiken. Maar zijn telefoon is leeg. Misschien is er iets tussengekomen. Geef me je telefoon. Laat me proberen hem te bereiken. »
Emily aarzelde. « Die gasten hebben net mijn telefoon gegrepen. »
« Het is goed, » zei Michael. « Ik haal je een nieuwe. Een gloednieuwe telefoon. Tien stuks. » Hij keek haar aan. « Weet je zijn nummer nog? »
Emily herinnerde zich het nummer van haar « man ». « Ik weet het nog. »
Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie 
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
