ADVERTENTIE

Wat zeggen verschillende spirituele overtuigingen over hoe lang de ziel na de dood op aarde blijft?

Ouadie Rhabbouron
ADVERTENTIE
ADVERTENTIE

De dood als overgang in plaats van einde.

In veel geloofssystemen komt het moment van de dood overeen met de scheiding tussen lichaam en ziel. Sommige tradities verwijzen symbolisch naar het « breken van de zilveren draad », de onzichtbare band die de spirituele essentie gedurende het hele leven met het fysieke lichaam verbindt. Zodra deze band verbroken is, zou de ziel een ander bestaansniveau betreden, bevrijd van materiële beperkingen en van tijd zoals wij die kennen.

Deze overgang wordt vaak omschreven als zacht en natuurlijk. De ziel werpt geleidelijk emotionele lasten, angsten en gehechtheden af ​​om een ​​ruimte van vrede en begrip te bereiken, soms ook wel het ‘thuis van de ziel’ genoemd. Een plek waar men zich blijft ontwikkelen, leren en opnieuw verbinding maakt met een diep gevoel van harmonie.

Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie ⤵️

Advertentie

Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !

ADVERTENTIE
《 VORIGE VOLGENDE 》
ADVERTENTIE

Mijn achtjarige dochter glipte naar binnen, haar kleine gezichtje bleek van angst. Ze fluisterde: « Mama, verstop je onder het bed. Nu meteen. » Ik verstijfde, verward maar doodsbang. « Wat is er aan de hand? » We kropen in stilte onder het bed, onze adem inhoudend. Voetstappen werden luider, dichterbij. Mijn hart bonkte in mijn borst. « Mama… » fluisterde ze, haar hand drukte dringend op mijn lippen. Haar ogen waren wijd open, vol paniek. « Laat ze ons niet vinden. » Wat er daarna gebeurde, schokte me.

Ik heb mijn schoonzoon nooit verteld dat ik een gepensioneerde militaire ondervrager was. Voor hem was ik gewoon « gratis oppas ». Tijdens het avondeten liet zijn moeder me staand in de keuken eten, terwijl ze spottend zei: « Dienaren zitten niet aan tafel met het gezin. » Ik zweeg. Toen vond ik mijn vierjarige kleinzoon opgesloten in een pikdonkere kast omdat hij « te hard huilde ». Mijn schoonzoon grijnsde. « Hij moet wat harder worden – net als zijn slappe oma. » Ik schreeuwde niet. Ik deed rustig alle deuren op slot, vroeg ze allemaal te gaan zitten… en wat er vervolgens gebeurde, maakte het onmogelijk voor hen om te blijven zitten.

Ik heb mijn man nooit verteld dat ik 10 miljoen dollar had geërfd. Voordat ik ook maar de woorden kon vinden om het hem te vertellen, keek hij me koud aan en zei: « Ik ben klaar met iemand onderhouden die geen baan heeft. Ga weg. » Daarna liep hij weg – mij achterlatend in de weeën, trillend van de pijn en ongeloof, in de steek gelaten op het moment dat ik hem het hardst nodig had. De volgende dag verscheen hij in het ziekenhuis alsof er niets gebeurd was. Maar toen zijn nieuwe vrouw me zag, trok haar gezicht wit weg. Ze fluisterde, trillend: « Zij… zij is mijn CEO. » Mijn man verstijfde. Zijn stem brak. « Dat is onmogelijk… » In één weekend werd mijn hele leven herschreven.