Haar transformatie vond niet in één foto plaats. Het gebeurde in kleine stapjes: haar hoofd opheffen als er iemand binnenkwam, een zachte aanraking accepteren, haar staart laten bewegen met een sprankje hoop. Haar Pear noemen voelde goed – een herinnering dat genezing langzaam, teder en onverwacht stralend kan zijn. Het ware wonder was niet haar overleving, maar haar besluit om zich steeds weer open te stellen voor vriendelijkheid en opnieuw te beginnen.
Wat ze onder de vervilkte vacht vonden, veranderde alles.
