Bewerkt vlees is gemaakt voor gemak. Het is zout, lang houdbaar en zo samengesteld dat de intense smaak behouden blijft, zelfs na weken in de koelkast. Diezelfde bewerking verandert echter ook wat het lichaam opneemt. Regelmatige consumptie van dit soort producten is in de loop der tijd in verband gebracht met een verhoogd risico op darmkanker, hart- en vaatziekten en diabetes type 2.
Het gaat er niet om angst aan te jagen of perfecte eetgewoonten te eisen. Het gaat erom te begrijpen wat het bewijsmateriaal suggereert, hoe de risico’s zich waarschijnlijk ontwikkelen en hoe eenvoudige aanpassingen de blootstelling kunnen verminderen zonder dat elke maaltijd een strijd wordt.
Wat « bewerkt vlees » nu eigenlijk betekent
Het woord ‘bewerkt’ wordt vaak in algemene zin als kritiek gebruikt, maar in volksgezondheidsonderzoek heeft het een specifieke betekenis.
Verwerkt vlees verwijst naar vlees dat op een manier is geconserveerd die de houdbaarheid verlengt en de smaak verandert. Deze methoden omvatten pekelen, roken, zouten of het toevoegen van chemische conserveermiddelen. Dit onderscheid is belangrijk omdat in veel grote studies de gezondheidsrisico’s van bewerkt vlees groter zijn dan die van vers, onbewerkt vlees.
Onderzoekers van de Harvard TH Chan School of Public Health omschrijven het eenvoudig: bewerkt vlees is elk vlees dat geconserveerd is door roken, pekelen, zouten of de toevoeging van chemische conserveermiddelen.
Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie 
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
