Vrijheid in plaats van een wieg

Toen ik twintig was, droomden al mijn vriendinnen van een gelukkig huwelijk en witte wiegjes. Ik droomde van treinen, bibliotheken en onbekende steden. Mijn moeder bleef maar zeggen:
« Je zult van gedachten veranderen, mijn dochter. Een vrouw is pas compleet als ze een kind heeft. »
Ik hield zielsveel van haar, maar diep van binnen wist ik dat ze het mis had. Ik wilde mijn eigen verhaal schrijven, zonder het script van iemand anders te volgen.

Vrijheid verkiezen boven conformiteit

Ik studeerde architectuur in Moskou, in een tijd dat alles instortte en weer werd opgebouwd. De wereld leek voor mijn ogen opnieuw te worden getekend, en ik wilde daar deel van uitmaken.
Ik woonde in een klein appartement met drie huisgenoten, ik at bijna elke avond pasta, maar elke dag voelde ik me levend.

Een man deelde twee jaar lang mijn leven. Hij wilde kinderen. Ik niet.
Op een avond zei hij tegen me:
« Je zult er spijt van krijgen als je oud bent. »
Ik antwoordde met een glimlach:
« Als kinderen een garantie zijn dat iemand je een glas water aanreikt, dan heb ik liever dorst. »
We gingen zonder drama uit elkaar. Hij stichtte een gezin en ik bouwde mijn carrière op. Tientallen jaren later schrijven we elkaar nog steeds – hij, tevreden met zijn rol als grootvader; ik, sereen in mijn rol als vrije vrouw.

Een andere vorm van erfelijkheid

Mijn werk heeft me naar vele steden gebracht. Ik heb mijn stempel gedrukt op stenen gevels en minutieus getekende plattegronden. Elk gebouw dat ik heb helpen ontwerpen, is een klein stukje van mezelf, bevroren in de tijd.
Als ik er nu langs loop, denk ik: dit zijn mijn kinderen.

Tegenwoordig woon ik alleen, maar niet in eenzaamheid.
Ik heb een kat, een tuin en trouwe vrienden. Elke ochtend geniet ik van de stilte als een luxe. Ik drink mijn koffie op het balkon, luister naar de vogels en dank het leven voor deze rust waar ik zo naar verlangd heb.

Sommigen blijven echter oordelen. Tijdens familiediners klinken de fluisteringen weer:
« Arme tante Lida, ze heeft niemand die voor haar zorgt. »
Ik glimlach, want ik weet dat ik alles heb wat ik nodig heb. Geluk vind je niet in de menigte om je heen, maar in de innerlijke rust die je met je meedraagt.