In de zomer van 1966 hing de lucht boven Harmony Creek, Tennessee, zwaar en droog. De ooit groene velden waren in stof veranderd, de oogsten waren verdord en families die generaties lang hetzelfde land hadden bewerkt, begonnen te bezwijken onder de last van schulden en honger. Onder hen was de familie Hayes – trots, arm en wanhopig.
Walter Hayes was een hardwerkende man die geloofde in orde, gehoorzaamheid en uiterlijk vertoon. Zijn dochter, de twintigjarige Matilda, had haar hele leven volgens zijn stille regels geleefd: spreek zachtjes, werk hard en droom nooit verder dan wat er gestikt, gekookt of schoongemaakt kon worden. Terwijl andere jonge vrouwen felgekleurde jurken droegen en naar kerkfeesten gingen, bleef Matilda thuis; haar wereld was niet groter dan de stem van haar vader.
Toen kwam de droogte — en daarmee de wanhoop.
Wekenlang overleefde de familie Hayes op weinig meer dan aangelengde griesmeelpap. Matilda’s jongere broertjes en zusjes huilden zichzelf in slaap van de honger. De ogen van haar moeder bleven rood van de tranen die ze nooit liet vallen in het bijzijn van haar kinderen. En op een avond, terwijl het huis in diepe stilte was gehuld, ving Matilda een gesprek op dat haar leven voorgoed zou veranderen.
Een dochter verkocht om een gezin te redden
In de kleine woonkamer klonk een mannenstem onder het gesis van een lantaarn. Zijn naam was Arthur Shaw – een rijke, gereserveerde boer, twee keer zo oud als Matilda. Iedereen in Harmony Creek kende hem als de man met geld maar zonder familie, degene die in een groot huis aan de rand van de stad woonde en zich terugtrok.
Toen de bezoeker weg was, riep Walter zijn dochter binnen. Hij kon haar niet in de ogen kijken.
« Matilda, » zei hij zachtjes, « meneer Shaw heeft om uw hand gevraagd. »
Ze bleef verstijfd staan. « Maar ik ken hem niet. »
« Hij is een goed mens, » hield haar vader vol. « Hij zal voor je zorgen. En hij biedt genoeg om ons allemaal te helpen. »
“Hoeveel?” vroeg ze.
Hij aarzelde voordat hij antwoordde. « Tweeduizend dollar. »
Haar stem trilde. « Dus… je verkoopt me? »
Het stilzwijgen van haar vader was het enige antwoord dat ze nodig had.
Negen dagen later liep Matilda door het gangpad in een kanten jurk die Arthur had betaald, haar stappen traag en zwaar, haar ogen neergeslagen. Haar eerste kus – kort en stijf – vond plaats aan het altaar. Haar huwelijksnacht voelde minder als een begin en meer als een zin waaraan ze niet kon ontsnappen.
Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie 
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
