Toen ik met kerst thuiskwam, was er niemand behalve mijn dochter die in haar eentje aan het koken was. Ze hadden een briefje achtergelaten: ‘We zijn met iedereen naar Parijs gegaan. Je dochter is niet welkom – ze is geen familie. Ze is nu jouw probleem.’ Mijn dochter glimlachte en zei: ‘Mam, oma weet niet dat ik haar geheim heb ontdekt. ​​Kijk eens.’ Ik glimlachte, drie dagen later.

Ik staarde naar het scherm, mijn vingernagels boorden zich in mijn handpalmen.

‘Hij was een oude dwaas,’ vervolgde Diana. ‘Hij begreep niet dat ik deed wat het beste was voor het gezin. Dus… ja. Ik heb zijn medicatie aangepast. Digitalis is erg moeilijk te traceren als het slachtoffer al een hartaandoening heeft. Ik heb de natuur gewoon een handje geholpen.’

‘En het testament?’ vroeg Glenn, terwijl hij aantekeningen maakte op een notitieblok.

‘Vervalst,’ sneerde ze. ‘Natuurlijk. Martins hand trilde te erg om aan het einde iets leesbaars te ondertekenen. Ik heb hem een ​​plezier gedaan. Ik heb ervoor gezorgd dat de bezittingen terechtkwamen waar ze thuishoorden.’

‘Op jou,’ zei Glenn.

‘Aan de familie,’ corrigeerde ze. ‘Christopher begrijpt het. Hij weet wat opofferingen betekenen. Hij stemde ermee in om Emma weg te houden, zodat de zaken… minder problematisch zouden verlopen.’

‘Jij hebt hem vermoord,’ fluisterde Perry, terwijl de tranen over zijn wangen stroomden.

‘Ik heb het overleefd, Perry,’ snauwde Diana. ‘Dat is wat vrouwen zoals ik doen. Wij overleven.’

‘Eigenlijk niet,’ zei ik, terwijl ik de tussendeur opende en de kamer binnenstapte.

Diana draaide zich om, haar ogen wijd opengesperd. ‘Jij. De ex-vrouw. Wat doe je hier?’

‘Ik ben degene die elk woord heeft opgenomen,’ zei ik, wijzend naar de camera die in de boekenkast verborgen zat.

Diana stond op, haar gezicht trok bleek weg. « Dit is een valstrik. Dit houdt geen stand. »

« Het is geen lokmiddel als je de informatie vrijwillig verstrekt aan een particulier die geen advocaat is, » zei Glenn, terwijl hij zijn act liet varen. « En in deze staat geldt voor de opname toestemming van één partij als er een redelijke verdenking van een misdrijf bestaat. En gezien het feit dat je net een moord hebt bekend, is die verdenking er wel degelijk. »

‘Jij kleine kreng,’ siste Diana, terwijl ze op me afstormde.

Glenn onderschepte haar moeiteloos en klemde haar arm achter haar rug vast.

‘De politie is onderweg, Diana,’ zei ik. ‘En ik heb het audiobestand vijf seconden geleden naar de cloud gestuurd. Het is voorbij.’

Toen slaakte ze een gil – een rauw, afschuwelijk geluid van een roofdier dat eindelijk in de val was gelopen. « Christopher zal dit oplossen! Hij laat je dit niet doen! »

‘Christopher is de volgende,’ beloofde ik haar.

Hoofdstuk 5: De ineenstorting

De politie was binnen enkele minuten ter plaatse. Ze waren ingelicht door Glenns contacten binnen het korps. Ze arresteerden Diana op verdenking van moord met voorbedachten rade, fraude en valsheid in geschrifte.

Terwijl ze haar geboeid afvoerden, keek ze Perry aan. ‘Jij verrader. Ik heb je het leven gegeven.’

‘En jij hebt die van papa afgepakt,’ zei Perry, terwijl hij haar de rug toekeerde.

De gevolgen waren onmiddellijk en catastrofaal.

Diezelfde avond kwam het nieuws naar buiten. Prominente societyfiguur gearresteerd voor moord op echtgenoot.

Ik haalde Emma op bij mevrouw Knapp. We gingen naar een hotel. Ik bleef geen minuut langer in Christophers huis.

Toen Christopher en Chelsea op 2 januari terugkeerden uit Parijs, stond de politie hen op te wachten op het vliegveld. Ze werden niet meteen gearresteerd, maar wel meegenomen voor verhoor.

De brieven die Perry vond, waren belastend. Christopher had niet de trekker overgehaald, maar hij had samengespannen om Emma van haar erfenis te beroven en een misdrijf te verbergen.

Hij belde me vanuit het station, helemaal in paniek.

« Denise, je moet me helpen. Ik wist niet dat ze hem vermoord had! Ik dacht alleen maar… ik dacht alleen maar dat ze het testament vervalst had! »

‘Je dacht dat ze van je dochter had gestolen, en je hebt haar geholpen,’ zei ik aan de telefoon. ‘Je hebt Emma met Kerstmis alleen gelaten in een huis dat van een moordenaar is. Bel me nooit meer.’

Ik heb opgehangen.

Chelsea diende twee dagen later een scheidingsaanvraag in. Ze wilde niets met het schandaal te maken hebben. Christopher verloor zijn baan, zijn reputatie en zijn leven in de hogere kringen. Uiteindelijk bekende hij schuld aan fraude om een ​​langere gevangenisstraf voor medeplichtigheid aan moord te ontlopen. Hij kreeg drie jaar.

Diana had minder geluk. Met de geluidsopname, het vervalste testament en de toxicologische rapporten van het opgegraven lichaam beraadde de jury zich in minder dan twee uur. Levenslange gevangenisstraf zonder mogelijkheid tot vervroegde vrijlating.

Hoofdstuk 6: Nieuwe fundamenten

Zes maanden later.

Ik stond op de veranda van een bescheiden, ambachtelijk gebouwd huis in een rustige buurt in Houston. De lucht rook naar jasmijn en vers gemaaid gras.

« Mam! Oom Perry is er! » riep Emma vanuit de tuin.