Plots stopte een tweede auto bij de ingang.
Een grijze sedan.
Een man in een donker pak stapte uit.
Hij hield een badge omhoog.
“Ik ben politie-inspecteur,” zei hij.
“Wij hebben een anonieme melding ontvangen over een mogelijke poging tot moord.”
Het gezicht van Julián verstijfde.
De inspecteur liep naar Laura.
“Mevrouw, wilt u alstublieft uit de auto stappen?”
Laura gehoorzaamde.
Ana riep onmiddellijk:
“Controleer de remmen!”
De inspecteur knikte naar een monteur die met hem was meegekomen.
Binnen enkele seconden bevestigde de monteur:
“De remleiding is doorgesneden. Er zit geen remvloeistof meer in.”
Laura voelde tegelijkertijd misselijkheid en opluchting.
Nu waren er bewijzen.
Het einde van Juliáns plan
Julián probeerde kalm te blijven.
“Dit is absurd,” zei hij.
“Iedereen had dat kunnen doen om mij erin te luizen.”
Maar de inspecteur keek hem recht aan.
“Interessant,” zei hij rustig.
“Want een van mijn agenten hoorde uw vriend net zeggen dat het precies was gedaan zoals u had gevraagd.”
De man met de donkere jas probeerde weg te rennen.
Maar een andere agent werkte hem direct tegen de grond.
Juliáns masker begon te breken.
Laura keek hem recht in de ogen.
“Ik gaf je mijn leven,” zei ze met gebroken stem.
“En jij betaalt me terug met moord.”
De inspecteur draaide Julián om en sloeg de handboeien om.
“U bent gearresteerd wegens poging tot moord en samenzwering.”
Een nieuw begin
Later die dag, op het politiebureau, vertelde Laura alles.
Elk detail.
Zodat er geen enkele juridische uitweg meer zou zijn.
Toen ze naar buiten liep, omhelsde ze Ana stevig.
“Je hebt mijn leven gered,” zei ze.
Ana glimlachte zwak.
“U heeft mij altijd met respect behandeld,” antwoordde ze.
“Vandaag heb ik dat alleen maar teruggegeven.”
Samen liepen ze weg van het landhuis.
En lieten ze een man achter die dacht dat macht hem onaantastbaar maakte.
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
