De 4 meest voorkomende symptomen zijn: een knobbeltje (nodule) in de hals, in de meeste gevallen pijnloos, een ongemakkelijk of drukkend gevoel in de keel, een verandering in de stem (aanhoudende heesheid) en slikproblemen of het gevoel van een brok in de keel.

Enkele discrete symptomen (9/13)
Volgens de specialist kunnen sommige symptomen bijzonder discreet zijn en gemakkelijk verward worden met andere, minder ernstige aandoeningen. Onder hen vallen de volgende drie symptomen: ongewone vermoeidheid, lichte ademhalingsproblemen bij het liggen en een toename van de lymfeklieren in de nek. Daarnaast kunnen sommige symptomen zeldzamer zijn, maar ze mogen niet worden onderschat. Hier zijn de drie die niet mogen worden genegeerd: aanhoudende pijn in de nek of het oor, onverklaarbaar gewichtsverlies en tekenen van compressie (zoals aanzienlijke ademhalingsproblemen).

Wanneer moet je je echt zorgen maken? (10/13)

Maar wanneer moet u zich echt zorgen maken? Volgens Dr. Hanène Boudabous is het raadzaam om een arts te raadplegen zodra een of meer van deze drie symptomen optreden: een knobbel in de nek die langer dan een paar weken aanhoudt, onverklaarbare heesheid die langer dan drie weken aanhoudt, slikproblemen of een verandering in de toon van uw stem.

Schildklierkanker en vroege diagnose: hoe de ziekte zo vroeg mogelijk opsporen? (11/13)
De diagnose van schildklierkanker is volgens de oncoloog gebaseerd op deze 5 stappen: klinisch onderzoek: “De arts palpeert de schildklier en zoekt naar de aanwezigheid van een knobbeltje”, legt ze uit; echografie van de schildklier: “Hiermee kunnen de grootte, vorm en het uiterlijk van de knobbeltjes worden geanalyseerd”; cytologie met een dunne naald: “Als een knobbeltje verdacht lijkt, worden met een dunne naald cellen verzameld en onder de microscoop geanalyseerd”, beschrijft ze; een bloedonderzoek: “Hiermee kunnen de schildklierhormonen en soms een tumormarker (calcitonine voor medullair kanker) worden beoordeeld”; een CT-scan of MRI (indien nodig): “Om de omvang van de ziekte te bepalen”, benadrukt dr. Hanène Boudabous. “Vroege diagnose is mogelijk, vooral dankzij echografie”, herinnert ze zich.