Het was geen bekendheid dat ze op zoek was naar, maar een andere omgeving. En nu voelde de school zich veiliger, bewuster.
Op een dag, terwijl de tatami's werden bewaakt, benaderde Valverde Amina.
‘Ik heb nagedacht,’ zei hij. Als je wilt, vanaf volgend kwartaal kun je korte demonstraties sturen. Heel eenvoudige dingen. Altijd onder mijn toezicht natuurlijk. Maar ik denk dat je veel hebt om bij te dragen en de studenten respecteren je.
Amina opende haar ogen, verbaasd.
‘Ik... om les te geven?’ vroeg hij, ongelovig.
“Leren is niet alleen techniek laten zien”, antwoordde de professor. Het is een voorbeeld zijn. En dat ben je, zelfs als je het nog niet ziet.
Het idee was bang voor hem, maar ook emotie. Hij wist niet welke weg zijn leven zou nemen, maar iets in haar begon zich een toekomst voor te stellen waarin de strijd niet alleen een toevluchtsoord was, maar een manier om te helpen.
April arriveerde, en met hem een nieuwe energie op de middelbare school. De zelfverdedigingsworkshop was al een vaste, gerespecteerde en gewaardeerde activiteit. Zozeer zelfs dat het lokale politiebureau, in samenwerking met de gemeenteraad, een kleine dag organiseerde over de preventie van intimidatie en basiszelfverdediging voor adolescenten.
Tot ieders verbazing, ook voor zichzelf, werd Amina uitgenodigd als vertegenwoordiger van het Beltrán Instituut.
De directeur belde haar om het haar te vertellen.
“Je hoeft niet te accepteren als je dat niet wilt”, verduidelijkte hij met een vriendelijke glimlach. Maar we geloven dat jouw ervaring anderen kan inspireren. Niet alleen voor wat er met je is gebeurd, maar voor hoe je het onder ogen hebt gezien en wat je later hebt helpen bouwen.
Amina was een paar seconden stil. Een paar maanden geleden zou het idee van spreken in het openbaar haar doodsbang hebben gemaakt. Nu voelde ik het als een uitdaging... maar geen vijand.
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
