Op het moment dat mijn schoonmoeder in mijn kamer kwam stutten met de zwangere minnares van mijn man, voelde ik de lucht gif worden. Maar toen hij een cheque van 175.000 dollar op mijn tafel gooide en mompelde, bijna lief, “Neem het geld en ga,” brak er iets in me. Ze dachten dat ik onvruchtbaar was. Ze dachten dat hij zwak was. Wat ze niet wisten, was dat, onder mijn losse trui, de ware erfgenaam van de Parkers - en een miljardair die ze hadden verraden - wachtten op het perfecte moment om hun rijk af te breken. En ik dacht niet meer dat ik de gebruikelijke volgzame vrouw was.

—Sí —respondí—. El heredero Parker existe. Y no será usado como trofeo por ninguno de ustedes.

Margaret abrió la boca para protestar, pero Edward la interrumpió, alzando la voz por primera vez.

“Mama, genoeg!

Even zag ik ware angst in zijn ogen. Maar het was niet voor mij. Het was vanwege alles wat ik verloor.

La guerra que había comenzado en silencio ahora estaba en plena marcha.

De chaos die daarop volgde was onvermijdelijk. Margaret begon advocaten te bellen, probeerde de situatie te manipuleren en bood behandeling na behandeling aan. Edward, gevangen tussen zijn moeder, zijn geliefde en de realiteit die hij maandenlang had genegeerd, leek in cirkels te lopen binnen dezelfde hel die hij hielp creëren.

Ik heb geen ruzie gemaakt. Ik had daar niets meer te bestrijden.

Diezelfde avond heb ik mijn spullen opgehaald. Ik belde mijn persoonlijke advocaat - een die niemand in de familie Parker wist dat ik had - en ik heb mijn definitieve plan opgesteld. Het was geen wraak, ook al zouden ze het zo zien. Het was bescherming. Het was om een giftig hoofdstuk van mijn leven af te sluiten op de enige manier die logisch was: met waardigheid, met strategie... en nadenken over mijn toekomstige zoon.

De volgende ochtend stond het nieuws al in de financiële media:
De nieuwe meerderheidspartner van het Blackstone-Smith-fonds verwerpt de strategische overeenkomst met Parker Industries.