Nadat mijn moeder was overleden, werd ik voogd van mijn tweelingzusjes. Ik ontdekte dat mijn verloofde alleen maar deed alsof hij van hen hield toen ik een gesprek afluisterde.

De dag dat het masker afvalt

Tot die dinsdag. Een onverwachte terugkeer, een halfopen deur en een gesprek dat hij nooit had mogen horen. In de keuken klonk Camilles stem niet langer zacht: ze legde de tweeling uit dat ze daar niet lang zouden blijven, dat een ander gezin « beter voor hen zou zijn » en dat ze er maar beter aan konden wennen.

Voor de nog zo fragiele meisjes was het opnieuw een verwoestende klap. En voor Julien leek de grond onder zijn voeten weg te zakken. Hoe kon de vrouw met wie hij op het punt stond te trouwen zijn zussen als een simpel obstakel beschouwen? Met ontwapenende kilheid sprak ze over persoonlijk comfort, over een ideale toekomst… zonder ook maar een moment stil te staan ​​bij deze twee kinderen die al zoveel hadden doorstaan.