‘Eén wel,’ zei ik, wijzend naar opa Joe, die Emma op dat moment liet ‘winnen’ bij een spelletje tikkertje. ‘Hij is degene die ertoe doet.’
‘En hoe zit het met je ouders?’ vroeg de vrouw, die aanvoelde dat er een verhaal te vertellen viel.
Ik glimlachte, en het was een oprechte, gegronde glimlach. « Twee jaar geleden leerde ik dat DNA gewoon biologie is. Familie is een daad. Het is een keuze. Het is er zijn als de ambulancesirenes loeien. »
Ik denk soms nog wel eens aan die 486.000 dollar. Een half miljoen dollar dat ik nooit meer terugzie. Maar ik ben dat geld niet kwijtgeraakt. Ik heb het ingeruild voor de waarheid. En de waarheid is het duurste wat ik ooit heb gekocht, maar het was elke cent waard.
Mijn naam is Rebecca Martinez. Ik ben moeder, echtgenote en kleindochter. Ik ben geen slachtoffer meer. Ik ben geen geldautomaat meer. En bovenal wacht ik niet langer op een liefde die gekocht moet worden.
Als je ergens zit waar je betaalt voor een plek aan een tafel waar je niet gerespecteerd wordt, sta dan op. Loop weg. De wereld zit vol mensen die je gratis liefde zullen geven. Je moet alleen wel « dramatisch » genoeg zijn om ze te vinden.
