Hij snoof, zijn ogen rood. « Meneer Streeter reed het gazon op. Hij reed Oliver aan. Zijn hoofd vloog eraf. »
Advertentie
De tranen stroomden over zijn wangen en hij veegde ze weg met de rug van zijn hand.
« Hij keek hem aan, » fluisterde Nick. « En toen deed hij het toch. »
Ik omhelsde hem stevig. Zijn jas voelde ijskoud aan tegen mijn kin.
« Het spijt me zo, schat. »
« Hij stopte niet eens. »
‘Hij stopte niet eens,’ zei Nick in mijn schouder. ‘Hij reed gewoon weg.’
Die avond stond ik bij het keukenraam en staarde naar de treurige hoop sneeuw en takken.
Advertentie
Er is iets in mij verhard.
De volgende avond, toen ik de autodeur van meneer Streeter hoorde dichtgaan, ging ik naar buiten.
« Hallo meneer Streeter, » riep ik.
« Kunt u alstublieft stoppen met over dat deel van de tuin te rijden? »
Hij draaide zich om, al geïrriteerd. « Ja? »
Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie 
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
