Hij hoorde Thomas aan de andere kant typen. Thomas mompelde. Mark, die vlucht is gisterenochtend geland op Reagan National. Niet van Chicago naar Reagan. Van Dallas naar Reagan. Dat klopt niet. Ze is in Chicago. Echt? Wanneer heb je haar voor het laatst gesproken? Aan de telefoon, niet via sms. Mark dacht even terug. Maandagavond. Ze belde om Sophie welterusten te zeggen. Sindsdien waren het alleen nog maar sms’jes. Hij probeerde gisterenmiddag te bellen, maar ze nam niet op. Ze sms’te terug dat ze in vergaderingen zat. Maandag, zei Mark langzaam. Maar Tom, ze heeft me wel ge-sms’t. Heb je al met haar gevideobeld? Ze zei dat de wifi in het hotel niet goed werkte. Mark zweeg. Het ongemakkelijke gevoel in zijn maag veranderde in iets scherpers, iets kouders. Wat weet je? Daryl Holloway. Ik volg hem al sinds ik hoorde dat hij in de buurt was. Mark, ik denk dat hij een partner heeft. Een vrouw genaamd Jan Davenport. Ze was zijn vriendin toen we hem voor het eerst te pakken kregen. Ze heeft de afgelopen week door het hele land gevlogen, inclusief een retourtje naar Chicago afgelopen vrijdag. Waarom zou Holloway achter mij aan komen? Dat was vier jaar geleden. Zijn kind is overleden terwijl hij op de vlucht was. Overdosis. Hij geeft iedereen die bij de zaak betrokken is de schuld. Hij geeft jou specifiek de schuld omdat jij hem hebt laten ontsnappen en hij er niet bij kon zijn. Mark, deze man is geobsedeerd. Hij is iets aan het plannen. Marks gedachten raasden door zijn hoofd. Als Jan in Chicago was geweest, had ze Aaron kunnen benaderen. Had ze iets kunnen doen. En iemand die Aarons telefoon gebruikt, stuurt je sinds gisteren vanuit Dallas berichtjes. Ik moet gaan. Mark was al in beweging. Hij ging naar boven. Mark belde de politie. Laat de marshals dit maar afhandelen. Bel jij hen maar. Ik zorg voor mijn gezin. Hij hing op en maakte Sophie zachtjes wakker. Prinses, we gaan vandaag een spelletje spelen. Oké. We doen alsof we spionnen zijn. Sophie wreef in haar ogen. Wat voor spelletje? Zo eentje waarbij we heel, heel stil zijn en precies doen wat papa zegt. Kun je dat? Iets in zijn toon moet indruk op hem hebben gemaakt, want Sophie ging rechterop zitten, plotseling alert. Gaat dit over serieuze volwassen dingen? Ja, schatje, dat gaat het. Marks beveiligingstraining schoot in actie. Hij kleedde Sophie aan, pakte zijn tas uit de kast – iets wat hij uit gewoonte had bewaard, zelfs nadat hij bij de marshals was vertrokken – en liep snel door het huis. Niets leek verstoord, maar hij wist wel beter dan op de schijn te vertrouwen. Zijn telefoon trilde. Bericht van Aaron. Het is ontzettend druk op de weg. Ik kom misschien iets later aan dan verwacht.Ik kan niet wachten om jullie allebei te zien. Marks kaken spanden zich aan. Dat was Aaron niet. De formulering klopte niet. Te nonchalant. Aaron zei altijd:
“Ik kan niet wachten om thuis te zijn, niet: ik kan niet wachten om je te zien.”
Hij had informatie nodig. Hij belde naar Aarons hotel in Chicago. Hij deed zich voor als haar man en informeerde naar een verloren voorwerp. De receptioniste bevestigde dat mevrouw Walter maandagavond vroeg was uitgecheckt. Ze leek haast te hebben. Marks volgende telefoontje was naar Aarons collega, een vrouw genaamd Sandra, die met haar mee was geweest op reis. « Mark, hé, is alles oké? » « Sandra, ik wil graag weten wanneer je Aaron voor het laatst hebt gezien. » « Ehm, maandagmiddag. We waren klaar met de presentatie en ze zei dat ze een noodgeval in de familie had. Ze vroeg me om het afsluitende diner over te nemen. » « Mark, wat is er aan de hand? » « Ze zei dat haar vader in het ziekenhuis lag. » Aarons vader was drie jaar geleden overleden. « Sandra, denk er goed over na. Gedroeg Aaron zich vreemd? Leek ze bang? » « Nu je het zegt, ze leek inderdaad angstig. » En oké, dit is raar, maar er was een vrouw in de lobby van het hotel maandagochtend. Aaron leek haar te kennen, maar toen ik vroeg wie het was, zei Aaron dat het niemand was, maar ze hadden wel degelijk gepraat. Beschrijf haar: blond, misschien eind dertig, atletisch gebouwd. Zij Ze droeg een zonnebril binnen, wat ik vreemd vond. Jan Davenport voldeed aan die beschrijving. Mark bedankte Sandra en hing op. Hij probeerde de puzzelstukjes in elkaar te passen. Holloway en Davenport hadden Aaron in Chicago benaderd, haar waarschijnlijk bedreigd en haar gedwongen vroegtijdig te vertrekken. Ze hadden haar ergens mee naartoe genomen, haar telefoon afgepakt en zich via sms voorgedaan als haar om Mark nietsvermoedend te houden. En nu kwam er iemand naar zijn huis die zich voordeed als Aaron. Waarom? Het antwoord trof hem als een ijskoude douche. Ze wilden Sophie. Holloway wilde Mark pijn doen zoals hij zelf pijn had geleden door zijn kind van hem af te pakken. Mark keek naar zijn dochter, die hem met bezorgde ogen aankeek. « Sophie, weet je nog hoe ik je heb geleerd mama te herkennen?
Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie 
Advertentie
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
ADVERTENTIE
ADVERTENTIE
