De directie was al op de hoogte gesteld.
De bank zou de verklaring van fraude aan het einde van de dag ontvangen, en de advocaat zou om 14.00 uur de hoorzitting binnenlopen met een opname van mijn ouders die lachten om de dood van mijn grootvader, terwijl hij nog levend aan mijn keukentafel zat.
Mijn vader dacht dat hij me met één telefoontje kon uitwissen.
In plaats daarvan documenteerde hij zichzelf.
Hij probeerde de rechtbank naar opa’s huis te brengen.
In plaats daarvan betrok hij de politie bij zijn eigen plan.
En het mooiste was: het was heel simpel.
Hij verloor niet omdat ik schreeuwde.
Hij verloor omdat ik lang genoeg kalm bleef om de waarheid in een dossier te laten vastleggen.
