Mijn ouders gooiden mij en mijn opa midden in een sneeuwstorm op kerstavond… Maar toen de ijzeren poorten opengingen en de camera’s live gingen, ontdekten ze eindelijk wie ze werkelijk hadden verbannen.

Toen ik zag hoe gezinnen in mijn oude straat werden uitgezet vanwege zogenaamde « renovaties » die nooit plaatsvonden, knapte er iets in me.

Een memo bevestigde het: Hail Horizon was van plan vijftig gezinnen uit hun huis te zetten voor een kerstgala. Ik smeet de memo op Arthurs bureau. « We stoppen ze. »

‘Verbrand alles,’ zei hij. De bibliotheek werd onze oorlogskamer.

Marion bouwde een federale zaak op, terwijl wij Arthurs kalme, verwoestende getuigenis vastlegden.

Op kerstavond, terwijl Graham feestvierde in een balzaal die niet van hem was, onthulde onze video contracten, valse facturen, uitzettingen en de diefstal van vier miljoen dollar.

« Families stonden in de kou terwijl hij feestvierde, » zei Arthur. « De enige die Hail met eerbied eert, is mijn kleindochter, Phoebe. »

Er brak chaos uit. Ik presenteerde het bewijsmateriaal. FBI-agenten stroomden toe. Graham en Vivian werden gearresteerd.

Het proces verliep snel: Graham kreeg 35 jaar gevangenisstraf; Vivian 8 jaar plus schadevergoeding.

Een jaar later reed ik Arthur in zijn rolstoel naar het balkon. Hij gaf me zijn Hailcraft-badge, waarop nu « Phoebe » stond.

‘Jullie hebben voor vreemden gevochten,’ zei hij. ‘Dat is meer waard dan elke dollar.’ We keken naar de sneeuw die viel, triomfantelijk, eindelijk bevrijd van hun wreedheid.