Rick grinnikte.
Ik keek op naar het glanzende gebouw achter me. De zilveren letters vormden de tekst:
HARTWELL TECHNOLOGIES — HOOFDKANTOOR.
Ik bevestigde mijn badge aan mijn colbert, zodat ze hem konden zien.
SOFTWARE-ENGINEER — NATALIE PIERCE.
Hun gelach verstomde.
De grijns van mijn vader verdween. Brooke knipperde snel met haar ogen. Donna's glimlach werd broos.
'Dus je hebt iets gedaan,' zei ze opgewekt.
Ontdek meer
Hond
Mogelijkheden voor gezinstherapie
Persoonlijke ontwikkelingsprogramma's
Ik bleef kalm. "Ja."
'Hoe lang nog?', vroeg Rick.
“Acht maanden.”
'En jullie hebben het ons niet verteld?', drong Donna aan.
'Je bent me niet langer tot steun geweest vanaf de dag dat je mijn opleiding probeerde te ruilen voor Brookes appartement,' antwoordde ik.
Brooke rolde met haar ogen. 'Ben je daar nog steeds zo mee bezig?'
'Ja,' zei ik eenvoudig.
Medewerkers liepen achter me in en uit, de bewakers stonden paraat. Dit was niet langer onze keukentafel.
Rick verlaagde zijn stem. "We zijn hier omdat Brooke een appartement in de buurt laat bezichtigen. Omdat het goed met je gaat... kun je helpen."
Daar was het.
Geen trots. Geen verzoening.
Extractie.
'Je lachte toen ik wegging,' zei ik kalm. 'Je zei dat ik met school moest stoppen.'
Donna's ogen flitsten. "Je was egoïstisch."
“Ik beschermde mezelf.”
Rick snauwde: "Jullie zijn ons iets verschuldigd."
'Nee,' zei ik. 'Jij hebt me geleerd wat ik waard ben.'
Donna's toon veranderde opnieuw. "Dus, wat verdien je nu?"
'Genoeg,' antwoordde ik.
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
