Ethan sliep niet.
Hij was wakker. Hij bewoog. Hij werkte. Hij deed iets.
Waarom liegen?
Die nacht zette ik mijn wekker op 2 uur 's nachts.
Toen het zoemde, glipte ik uit bed. Het was koud in huis. Een dunne lichtstreep gloeide weer onder de deur van de logeerkamer. Ik was aan het typen.
Ik heb het handvat geprobeerd.
Gesloten.
Toen herinnerde ik me de reservesleutels die ik jaren geleden achter de kookboeken had verstopt.
Mijn handen trilden toen ik er een pakte.
Ik stond voor de deur, mijn hart bonkte in mijn keel. Even aarzelde ik.
Wat als ik het mis had?
Maar weken van afstand en gesloten deuren hadden mijn geduld op de proef gesteld.
Ik draaide de sleutel om.
Het slot klikte vast.
Ik opende de deur op een kiertje.
Ethan zat aan zijn bureau, zijn laptop gloeide tegen zijn vermoeide gezicht. Overal lagen papieren verspreid. Afhaalbakjes. Zijn telefoon lag aan de oplader.
En op het scherm—
Tientallen tabbladen.
E-mails. Betaalplatforms. Berichten.
En een foto.
Een jongen. Ongeveer twaalf jaar oud. Bruin haar. Warme glimlach.
Hij heeft hetzelfde kuiltje in zijn kin als Ethan.
'Ethan?' fluisterde ik.
Hij draaide zich om alsof hij een elektrische schok had gekregen.
'Anna? Wat doe je hier zo laat op?'
“Ik zou jou hetzelfde kunnen vragen.”
Hij stond abrupt op en stootte bijna zijn stoel om. "Het is niet wat je denkt. Ik deed gewoon wat freelance werk."
“Om twee uur 's nachts? Achter een gesloten deur?”
“Ik kan het uitleggen.”
“Leg het dan uit.”
Hij ging langzaam zitten en wreef over zijn gezicht.
“Ik wilde niet dat het zo zou gaan.”
Ontdek meer
Beveiligingssystemen voor thuis
Counselingdiensten voor gezinsrelaties
Mysterie romans
'Zoals wat?'
Hij keek me aan met een glazige blik in zijn ogen. 'Je hebt gelijk. Ik heb gelogen. Maar niet omdat ik niet van je hou. Dat doe ik wel. Ik wist alleen niet hoe ik het je moest vertellen.'
'Wat moet ik zeggen?'
Hij draaide de laptop naar me toe.
De foto van de jongen vulde opnieuw het hele scherm.
“Wie is hij?”
Ethan slikte moeilijk.
“Hij is mijn zoon.”
De kamer helde over.
'Dat wist ik niet,' zei hij haastig. 'Dertien jaar geleden, voordat jij in mijn leven kwam, had ik een relatie met iemand – Laura. Het was niet serieus. We maakten het uit. Ik verhuisde. Ik heb nooit meer iets van haar gehoord.'
'En ze heeft het je nooit verteld?'
“Ze zei dat ze mijn leven niet wilde compliceren. Maar een paar maanden geleden vond ze me online. Ze is nu ziek – een auto-immuunziekte. Ze kan niet fulltime werken. En ze vertelde me over hem.”
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
