Elk jaar met kerst gaf ik elk van mijn kleinkinderen 10.000 dollar – totdat ik me realiseerde dat ze alleen voor het geld kwamen. Toen besloot ik een stiekem spelletje te spelen. Ik veranderde de enveloppen en ontdekte wie er echt om me gaf.

Toen ik 87 jaar oud was, leerde ik een les die mijn kijk op mijn familie voorgoed veranderde.

Ik heb onafhankelijkheid altijd hoog in het vaandel gehad. Ik heb mijn hele leven hard gewerkt en zorgvuldig gespaard.

Ik ben na het overlijden van mijn man nooit hertrouwd en heb in de loop der jaren een comfortabel en stabiel leven voor mezelf opgebouwd.

Ik was zo zeker van mezelf dat ik nooit iemand om hulp hoefde te vragen en het me kon veroorloven om gul te zijn tegenover de mensen van wie ik hield. Dat was voor mij belangrijker dan luxe.

Elk jaar met Kerstmis nodigde ik mijn vijf kleinkinderen uit om op bezoek te komen.

Na het diner gaf ik ieder van hen een envelop met daarin $10.000.

Tenminste, dat dacht ik toen ik nog geloofde dat ze van me hielden, ongeacht mijn geld.

Het leek makkelijker dan om meer bezoekjes of telefoontjes te vragen, maar na verloop van tijd merkte ik dingen op die ik liever niet had gezien.