20 december 2024.
‘Norah,’ zei mijn moeder toen ze belde. ‘Ik wilde je laten weten dat we dit jaar alleen met familie Kerstmis vieren.’
‘Ik hoor bij de familie,’ zei ik.
“We denken dat het misschien beter is als je niet komt. Ryan brengt belangrijke klanten mee. We hebben een positieve sfeer nodig. Jij maakt mensen ongemakkelijk, Norah. Jouw energie is… zwaar.”
“Je nodigt me niet meer uit voor Kerstmis.”
“Ik geef je een uitweg. Grijp die met waardigheid aan.”
Ik hing op. Ik keek naar het kleine, neppe kerstboompje in de hoek van mijn appartement. Ik keek naar de lege kalender voor 31 december.
Vervolgens opende ik mijn laptop.
Er lag een e-mail van Forbes klaar .
Onderwerp: Verzoek om aandacht voor de beursgang.
Mevrouw Townsend, we hebben begrepen dat Neural Thread zich voorbereidt op een beursgang… We zouden u graag willen uitlichten in onze serie ‘30 Under 30’…
Ik antwoordde: Ja. En ik heb een verhaal dat je zeker wilt horen.
Drie weken lang heeft de journalist alles geverifieerd. De patentdocumenten uit maart 2022. De e-mailconversaties waarin Ryan om de code vroeg. De opname van de bedreigingen. De getuigenis van Dr. Elena Martinez, mijn mentor aan MIT. De juridische analyse van James Kirby waaruit bleek dat de geheimhoudingsverklaring geen enkele bescherming bood tegen reeds bestaand intellectueel eigendom.
Ik was een bom aan het bouwen.
Op 28 december belde mijn moeder nog een laatste keer. « Ryan organiseert het oudejaarsfeest. Voor de duidelijkheid: kom niet. Voor ieders bestwil. »
‘Maak je geen zorgen,’ zei ik. ‘Ik zal er niet zijn.’
31 december, 23:55 uur
Ik zat in het donker en ververste de homepage van Forbes . Op mijn tv zag ik de bal vallen op Times Square. Op mijn telefoon liet Ryans Instagram-story het Townsend-landhuis zien, verlicht als een resort. Mijn moeder in Armani. Mijn vader in een smoking. Ryan die het glas hief, de koning van de wereld.
23:59
Mijn cursor zweefde boven de vernieuwingsknop.
Middernacht.
Vuurwerk explodeerde op het scherm.
Ik heb de pagina vernieuwd.
Het artikel is gepubliceerd.
NEURAL THREAD INC. GAAT NAAR DE BEURS MET EEN WAARDERING VAN $2,1 MILJARD. DE OPRICHTER ONTHULT EEN POGING TOT DIEFSTAL VAN INTELLECTUEEL ONDERNEMING DOOR DE CEO VAN TOWNSEND INDUSTRIES.
De subtitel: E-mails en opnames tonen aan dat Ryan Townsend probeerde het miljardenalgoritme van zijn zus op te eisen.
Twitter ontplofte onmiddellijk. De hashtag #NeuralThread werd trending. Het bijbehorende artikel van TechCrunch verscheen om 00:01.
Mijn telefoon was precies zestig seconden stil.
Toen ging de telefoon over.
“Hallo Ryan.”
‘Wat heb je gedaan?’ schreeuwde hij. ‘Papa ademt niet meer! Mama schreeuwt! Wat heb je gedaan?’
“Ik ben ermee naar buiten getreden, Ryan. Ik heb de waarheid vastgelegd.”
“Jij… jij hebt onze privé-e-mails gepubliceerd? Je hebt ons opgenomen? Dat is smaad!”
‘Het is documentatie,’ zei ik kalm. ‘De patentdata liegen niet. Maart 2022. Vier maanden voor je investeerderspresentatie. Je noemde me je assistent. Je probeerde mijn levenswerk te stelen. Dacht je soms dat ik zomaar zou verdwijnen?’
‘Je hebt dit bedrijf om zeep geholpen!’ snikte hij. ‘Investeerders bellen. Ze trekken zich terug. Begrijp je wel wat je hebt gedaan?’
‘Ik heb het bedrijf niet kapotgemaakt, Ryan. Dat heb jij gedaan toen je het op een fundament van diefstal bouwde.’
Ik heb opgehangen.
Mijn moeder belde vervolgens. ‘Je bent onvergeeflijk,’ siste ze. ‘Je hebt deze familie te schande gemaakt.’
‘Ik hoor al jaren niet meer bij je familie,’ zei ik. ‘Daar heb je zelf voor gezorgd. Veel plezier op het feest, mam.’
Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie 
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
