Mijn moeder is drieënzeventig.

Elke ochtend wordt ze om zes uur wakker, net als toen ze in de bibliotheek werkte. Ze trekt gezichtscrème aan, strijkt een blouse zelfs als ze thuis blijft, en zet koffie in een gechipte witte pot die ze weigert te vervangen. Dan zit ze aan tafel met haar kleine zwarte notitieboekje en registreert ze elke uitgave van de dag ervoor - vier dollar voor melk, een paar cent voor kauwgom.

Ze klaagt nooit. Dat heeft ze nooit gedaan.

Dat is waarschijnlijk de reden waarom mensen denken dat ze misbruik van haar kunnen maken.

Onze buurman Claire woont aan de overkant van de straat. Ze is zesendertig, werkt in marketing en haast zich altijd naar "vergaderingen" die op de een of andere manier landen tijdens happy hour. Ze heeft een drie jaar oude dochter, Lily - luid, energiek en vermoeiend.

Op een ochtend vroeg Claire of mijn moeder Lily een paar middagen per week kon kijken. Mijn moeder was het daarmee eens, zolang het loon maar eerlijk was.

Claire bood tachtig dollar per dag, contant geld. Geen papierwerk. Mijn moeder heeft de overeenkomst in haar notitieboekje geaccepteerd en zorgvuldig geschreven. Ze kocht zelfs kleurpotloden en snacks voor Lily, oprecht opgewonden.

De eerste week verliep vlot. Mijn moeder kwam vroeg aan, bracht eten van huis, ruimde op voor vertrek, en stuurde me updates. Claire betaalde volledig.

Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !