Het medisch team reageerde snel. De blokkade werd verholpen. Brian kreeg echter ventrikelfibrillatie, een gevaarlijke hartritmestoornis die de bloedtoevoer snel blokkeert.
Na 45 minuten stilte volgde een onverwachte heropleving.
Op dit punt lijkt alles verloren. Geen pols en geen bloeddruk. De artsen doen alles, inclusief hartmassage en vier elektrische defibrillaties, maar zonder succes. De tijd verstrijkt. Brian opent eindelijk, tegen alle verwachtingen in, zijn ogen 45 minuten na het volledige uitvallen.
Artsen beschouwen dit als een medisch ongebruikelijk geval. De hersenen zouden onherstelbare schade hebben opgelopen als gevolg van het langdurige zuurstofgebrek. Desondanks spreekt Brian, herinnert hij zich en beschrijft hij een verbazingwekkende gebeurtenis.
Een licht, een bloemrijk pad, een vertrouwde stem…
Brian beweert dat hij in dit onverklaarbare tijdperk een ervaring van onvergelijkbare schoonheid heeft gehad. Hij herinnert zich een helder licht en een pad omzoomd met stralende bloemen. Een serene en tijdloze scène. En toen voelde hij de aanwezigheid van zijn schoonmoeder, die enige tijd daarvoor was overleden.
