We kiezen onze lippenstift vaak zonder er veel over na te denken. Een snelle, bijna automatische beweging, ingegeven door onze stemming of een instinctieve aantrekkingskracht. Maar in de psychologie van kleur en vorm is niets echt onbelangrijk. Dit kleine tubetje in je tas kan je manier van liefhebben, jezelf laten gelden en zelfs jezelf beschermen weerspiegelen. Klaar om mee te doen? Bekijk de lippenstiften hieronder, kies degene die je spontaan aanspreekt… en laat je intuïtie je leiden.
Lippenstift nr. 1 – Authentiek en Gevoelig
Jouw kracht ligt in je vermogen om anderen te begrijpen en hun emoties te voelen alsof het je eigen emoties zijn.
Je enige kleine uitdaging? Een neiging om je te veel zorgen te maken en aan jezelf te twijfelen. Maar juist die gevoeligheid maakt je zo charmant.
Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie 
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
Een arts onthult waarom hij afraadt om een dode te kussen.
Een uur voor mijn afstudeervlucht klemde mijn zus me vast in de gang van ons huis in Chicago, glimlachte en zei: « Er is geen reis, » terwijl de kleine bewakingscamera boven de kapstok knipperde alsof hij aftelde; de stem van mijn moeder klonk vanuit de woonkamer – « Familie gaat voor » – en ik besefte dat ze niet om hulp vroegen, maar dat ze mijn toekomst traan voor traan en spoel voor spoel afpakten, voordat iemand hoorde wat ik van plan was.
Op kerstavond brachten mijn ouders me met een koffer naar een opvangcentrum. Mama zei: « Hier moet je heen. » Mijn 5-jarige keek op en vroeg: « Oma… heb ik iets verkeerds gedaan? » Mama antwoordde niet. Ze reed gewoon weg. Maar ze wist niet dat de directeur van het opvangcentrum vlak achter de auto stond – en hij herkende me…
Om 5 uur ‘s ochtends vond ik mijn dochter ineengezakt op de veranda, nauwelijks ademend. Snikkend fluisterde ze: « Mijn man… en zijn moeder… ze hebben me geslagen. » Ik bracht haar met spoed naar het ziekenhuis, biddend dat ze het zou overleven. Terwijl ik daar wanhopig stond, trilde mijn telefoon met een bericht: « Ze verdiende dit einde. We zijn klaar met haar. » Op dat moment bevroor er iets in me. Dat gezin moest ervaren hoe het voelt als een moeder haar kind verliest.
Mijn dochter stuurde me een berichtje: « Kom dit weekend niet langs. Mijn man wil je niet in de buurt hebben. » Ik knikte alleen maar, maakte geen ruzie en annuleerde stilletjes alle betalingen die ik haar had gestuurd. De volgende dag stond ze voor mijn deur alsof er niets gebeurd was, met die ingestudeerde, nerveuze glimlach. Maar deze keer deed ik niet wat ze verwachtte…
