ADVERTENTIE

Je auto is al uitgerust met deze functie, zonder dat je het wist!

Ouadie Rhabbouron
ADVERTENTIE
ADVERTENTIE

Stel je voor: je loopt een winkel uit en merkt dat je ramen openstaan. Bij veel moderne modellen is een lange druk op de afstandsbediening voldoende om ze automatisch te sluiten. Hoewel deze optie niet altijd standaard is ingeschakeld, kan deze vaak wel worden geactiveerd in de geavanceerde instellingen. Een geruststellende functie, ideaal bij onzeker weer.

Koplampen en ruitenwissers: wanneer de gevoeligheid is aangepast

Als uw koplampen te vroeg aangaan of uw ruitenwissers te snel reageren, is het wellicht een kwestie van de gevoeligheid aanpassen. De bijbehorende menuoptie is zelden prominent aanwezig, maar is er bijna altijd. In slechts een paar minuten kunt u de automatische koplampen of de regendetectie aanpassen voor een soepelere rijervaring, geheel naar uw voorkeuren.

Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie ⤵️

Advertentie

Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !

ADVERTENTIE
《 VORIGE VOLGENDE 》
ADVERTENTIE

‘Iedereen had huizen en geld – ik had maar één briefje van 20 dollar,’ lachte mijn vader, terwijl hij ernaar wees. ‘Dat is alles wat je waard bent.’ Ze hadden niet door dat opa het serienummer met een rode cirkel had gemarkeerd. Na een sneeuwstorm, een afgesloten landgoed in de bergen en een verborgen kluis, smeekten ze me om hen te redden van de moordenaars aan wie ze miljoenen schuldig waren. Ik maakte datzelfde briefje van 20 dollar glad, zette er één handtekening onder… en van de ene op de andere dag was ik de eigenaar van mijn hele familie.

“Mam, kom me alsjeblieft halen…”. Toen de lijn werd verbroken, belde ik niet de politie; ik belde mijn eenheid. Haar schoonmoeder stond arrogant en zelfvoldaan in de deuropening. “Ze is nu getrouwd. Dit is een privézaak binnen de familie.” Ik staarde haar aan met ogen die oorlogsgebieden hadden gezien en antwoordde: “Niet meer.” Ik brak de deur open met een tactische trap. Toen ik mijn dochter haar eigen bloed van de tegels zag schrobben, wist ik dat dit geen huwelijk was; dit was een martelkamp. Ze dachten dat ze te maken hadden met een hulpeloze oude vrouw. Ze stonden op het punt te ontdekken waarom mijn vijanden me “De IJzeren Generaal” noemen, en ik gaf toestemming voor een grootschalige aanval.