We rijden er elke dag in, we denken dat we hem van binnen en van buiten kennen… en toch! Achter het dashboard en de soms ingewikkelde menu’s liggen minder bekende opties die het autorijden leuker, praktischer en zelfs een beetje magisch maken. Heb je ooit het gevoel gehad dat je auto meer zou kunnen, zonder precies te weten wat? Wat als je op het punt stond functies te ontdekken die even verrassend als geniaal zijn?
Slimme ventilatie om het oveneffect te voorkomen.
Wie heeft er niet midden in de zomer zijn autodeur opengedaan en de verzengende hitte ervaren? Sommige auto’s hebben een discreet systeem dat de cabine direct na het uitzetten van de motor ventileert. Het resultaat: de temperatuur in het interieur blijft draaglijker, zelfs bij fel zonlicht. Deze optie is vaak te vinden in de geavanceerde instellingen van het multimediasysteem, soms toegankelijk via een combinatie van knoppen terwijl de motor uit staat. Een waardevolle hulp om voor vertrek nog wat koelte te behouden.
Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie 
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
Waarom reiken de deuren van openbare toiletten niet helemaal tot de vloer? Weinig mensen kennen het antwoord…
Mijn rijke grootmoeder zag mij en mijn zesjarige dochter in een opvanghuis voor gezinnen. Ze vroeg: « Waarom wonen jullie niet in jullie huis aan Hawthorne Street? » Ik was stomverbaasd. « Welk huis? » Drie dagen later kwam ik aan bij een familiefeest en mijn ouders werden bleek…
1 kop haver en 2 appels – Al een jaar eet ik geen suiker! Zonder suiker en zonder bloem!
‘Iedereen had huizen en geld – ik had maar één briefje van 20 dollar,’ lachte mijn vader, terwijl hij ernaar wees. ‘Dat is alles wat je waard bent.’ Ze hadden niet door dat opa het serienummer met een rode cirkel had gemarkeerd. Na een sneeuwstorm, een afgesloten landgoed in de bergen en een verborgen kluis, smeekten ze me om hen te redden van de moordenaars aan wie ze miljoenen schuldig waren. Ik maakte datzelfde briefje van 20 dollar glad, zette er één handtekening onder… en van de ene op de andere dag was ik de eigenaar van mijn hele familie.
“Mam, kom me alsjeblieft halen…”. Toen de lijn werd verbroken, belde ik niet de politie; ik belde mijn eenheid. Haar schoonmoeder stond arrogant en zelfvoldaan in de deuropening. “Ze is nu getrouwd. Dit is een privézaak binnen de familie.” Ik staarde haar aan met ogen die oorlogsgebieden hadden gezien en antwoordde: “Niet meer.” Ik brak de deur open met een tactische trap. Toen ik mijn dochter haar eigen bloed van de tegels zag schrobben, wist ik dat dit geen huwelijk was; dit was een martelkamp. Ze dachten dat ze te maken hadden met een hulpeloze oude vrouw. Ze stonden op het punt te ontdekken waarom mijn vijanden me “De IJzeren Generaal” noemen, en ik gaf toestemming voor een grootschalige aanval.
