We verzamelden ons in mijn woonkamer – dezelfde kamer waar Derek en Ashley dertig jaar geleden met hun speelgoed speelden. Ashley zat op de rand van mijn bank, alsof ze bang was dat haar designjurk erdoor besmet zou raken.
‘Waar heb je het geld voor een auto vandaan?’ vroeg Derek, die zonder kloppen naar binnen was gegaan. ‘Vorige week belde je ons nog op en smeekte je om hulp met je medicijnen.’
‘Was ik aan het bedelen?’ Ik kantelde mijn hoofd, oprecht nieuwsgierig naar zijn woordkeuze. ‘Ik dacht dat ik mijn kinderen om hulp vroeg. Wat naïef van me.’
‘Speel geen spelletjes, mam,’ snauwde Ashley. ‘Hoeveel kostte die auto nou? Twintigduizend? Vijfentwintig? Waar kwam dat geld vandaan?’
Ik nestelde me in mijn favoriete fauteuil, die hun vader me voor onze twintigste huwelijksverjaardag had gegeven. « Nou, ik heb besloten om deze maand geen hartmedicatie te kopen. Blijkbaar zijn auto’s voor liefdevolle kleinzonen belangrijker dan mijn hart gezond te houden. »
Ashley slaakte een kreet. « Mam, dat is waanzinnig. Je kunt toch niet zomaar stoppen met je medicijnen? »
‘Oh, nu maak je je zorgen om mijn gezondheid. Wat attent.’ Ik hield mijn stem vriendelijk, maar ik zag dat Derek mijn sarcasme doorhad.
‘Dit is waanzinnig,’ mompelde Derek, terwijl hij met zijn handen door zijn dunner wordende haar streek. ‘Jake, kom hier.’
Mijn kleinzoon verscheen in de deuropening, nog steeds stralend. Op twintigjarige leeftijd had hij de donkere ogen van zijn moeder, maar gelukkig niet haar egoïstische hart.
‘Jake, je kunt deze auto niet aannemen,’ zei Derek vastberaden. ‘Je oma is duidelijk niet goed bij haar hoofd. Ze is gestopt met haar medicijnen om een auto voor je te kopen. Dat is geen liefde. Dat is een psychische aandoening.’
‘Oom Derek, waar heb je het over?’ Jake keek oprecht verward. ‘Het gaat goed met oma. We hebben gisteren een geweldig gesprek gehad over de universiteit, mijn baan, van alles. Ze is slimmer dan wij allemaal.’
‘Zoon, je oma belde ons vorige week nog op om geld te smeken,’ zei Ashley. ‘En nu heeft ze ineens 25.000 dollar voor een auto. Dat klopt niet.’
Jakes gezichtsuitdrukking veranderde en ik zag dat hij de puzzelstukjes op hun plaats vielen. Deze jongen was slim – een beurs voor Ohio State, waar hij bedrijfskunde studeerde. Hij keek naar zijn moeder, toen naar zijn oom, en ik zag het besef in zijn ogen oplichten.
‘Je hebt ze gebeld om hulp te vragen?’ vroeg hij me zachtjes.
“Ja, dat heb ik gedaan. Ik heb ze verteld dat ik hulp nodig had met de kosten van mijn medicijnen.”
“En wat zeiden ze?”
Derek en Ashley vonden het tapijt ineens erg interessant. De stilte duurde voort totdat Jake die verbrak.
« Ze zeiden nee, toch? »
Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie 
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
