"Zeventig jaar lang heb ik me afgevraagd of ik de familie Hayes ooit zou laten zien wat er gebeurt als iemand zoals ik weigert onzichtbaar te blijven," zei Margaret.
Charles schreeuwde opnieuw om beveiliging, zijn stem trilde van paniek.
Voordat iemand zich verplaatste, gingen de hoofdeuren open.
Gerald Simmons trad toe als senior vicepresident, oprichtend bestuurslid en de belichaming van gezag.
'Charles,' zei Gerald kalm, 'waarom hoor ik geschreeuw vanaf de tiende verdieping?'
Charles haastte zich om uitleg te geven. "Een verwarde vrouw met valse documenten—"
Gerald liep langs hem heen.
Direct naar Margaret.
'Margaret,' zei hij hartelijk, 'wat fijn om je te zien. Is alles in orde?'
De kamer verstijfde.
Angst had in Charles' ogen de plaats van arrogantie ingenomen.
Margaret glimlachte veelbetekenend.
"Ze vindt dat ik er niet uitzie als iemand die door deze bank bediend zou moeten worden," zei ze.
Gerald draaide zich langzaam naar Charles toe.
"Mijn kantoor. Nu."
Charles liep weg als een kind dat op zijn kop had gekregen.
Beneden kwam Janet terug met een tablet. "Mevrouw Margaret, wilt u uw rekening even privé bekijken?"
'Nee,' zei Margaret zachtjes. 'Hier. Transparantie is belangrijk.'
Janet las de cijfers hardop voor.
Achthonderdzevenenveertigduizend dollar.
Vervolgens meer accounts.
Miljoenen.
In totaal bijna negentien miljoen.
Een schokgolf ging door de kamer.
Toen Charles terugkwam – bleek en trillend – beval Gerald hem zijn excuses aan te bieden.
Margaret stond op.
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
