Die pluizige dennenappel onder je boom is meer dan een curiositeit. Het is een levend archief – een directe link naar de bossen die floreerden toen de dinosaurussen over de aarde liepen. In zijn stille opensplijting voert hij een ritueel uit dat al eeuwenlang onveranderd is gebleven: schoonheid aanbieden als lokmiddel, erop vertrouwend dat de dieren zijn toekomst zullen voortdragen.
Dus de volgende keer dat je er een ziet, sta dan even stil. Strijk zachtjes met je vingers over het fluweelachtige oppervlak. Bewonder de karmozijnrode zaden, als druppels van een gevangen zonsondergang. En onthoud: je kijkt niet zomaar naar een zaadpeul.
Je houdt een stukje oeroude tijd in je handen.
een gefluister uit een oeroude wereld,
nog steeds sprekend in kleur en vaagheid en stille vrijgevigheid
