Mark keek hem verward aan. ‘Wat ben je aan het doen? Verkleedpartijtje?’
Toen viel het licht uit de gang op Jacks schouders.
Mark verstijfde. Zijn ogen puilden uit.
Op de schouderstukken van het jasje waren twee zilveren sterren gespeld.
Generaal-majoor.
‘Ik denk dat u uw reglementen eens moet nakijken, kolonel,’ zei Jack, zijn stem bulderde van het gezag van een divisiecommandant.
Deel 5: De rechtvaardigheid van de generaal.
De lucht verdween uit de kamer.
Mark staarde naar de sterren. Hij knipperde met zijn ogen, alsof hij een hallucinatie probeerde te verdrijven. Maar de sterren bleven schijnen, een koud, hard realiteitsbeeld.
Hij kende het Uniform Code of Military Justice beter dan wie ook. Hij kende de artikelen.
Artikel 133: Gedrag dat een officier en een heer onwaardig is.
Artikel 134: Overspel.
En dan was er nog de ongeschreven regel, de regel met de zwaarste straf van allemaal: Nooit, maar dan ook nooit, slapen met de vrouw van een meerdere.
Het was niet zomaar een misdaad. Het was carrièrezelfmoord. Het was een krijgsraad. Het betekende het einde van zijn pensioen, zijn reputatie, zijn leven.
‘Majoor… Generaal?’ stamelde Mark. De arrogantie verdween als sneeuw voor de zon, als water uit een kapotgeslagen vaas. Zijn knieën begaven het. Hij zakte in elkaar op de grond, nog steeds in zijn boxershort. ‘Meneer… Jack… Ik wist het niet.’
“In de houding!” brulde Jack.
Het bevel was zo luid, zo autoritair, dat Marks lichaam reageerde voordat zijn hersenen het konden verwerken. Hij krabbelde overeind, trillend, sloeg zijn hielen tegen elkaar en stond stokstijf en doodsbang in zijn ondergoed.
‘Elena,’ zei Jack, terwijl hij zich naar zijn vrouw omdraaide. Ze staarde hem aan met open mond, het laken gleed van haar schouders.
‘Je wilde een hoge officier?’ vroeg Jack, zijn stem druipend van minachting. ‘Je wilde macht? Je wilde een toekomst? Die had je. Je was getrouwd met een generaal-majoor. Ik hield het geheim om je te beschermen. Ik hield het geheim om te zien of je van me hield. En je hebt gefaald.’
‘Jack, wacht,’ stamelde ze, terwijl ze uit bed sprong en naar hem reikte. ‘Ik wist het niet! Als ik het had geweten… schat, dan had ik het nooit gedaan—’
‘Raak me niet aan,’ zei Jack, terwijl hij een stap achteruit deed. ‘Je wilde mij niet. Je wilde de sterren. Nou, nu heb je geen van beide meer.’
Hij draaide zich weer naar Mark om.
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
