HOOFDSTUK 9: DE FUNDAMENTEN
Later die avond, op het landgoed van de familie Sterling, ging Sarah even bij Leo kijken. Hij sliep diep, met een speelgoedvliegtuigje in zijn hand. Het geluid van zijn rustige, ritmische ademhaling was de mooiste muziek die ze ooit had gehoord.
Ethan wachtte op haar in de bibliotheek. Hij had twee glazen wijn vast – op kamertemperatuur, zonder ijs.
‘De raad van bestuur heeft de fusie goedgekeurd,’ zei hij zachtjes. ‘Maar ze willen een garantie. Ze willen weten dat het partnerschap tussen Sterling en Miller permanent is.’
Hij had het niet over een contract. Hij haalde een klein fluwelen doosje uit zijn zak. Daarin zat een diamant die zo helder was dat hij op een druppel bevroren water leek.
‘Ik wil geen assistent, Sarah. Ik wil zelfs geen partner. Ik wil de persoon die me van mijn eigen blindheid heeft gered.’
Sarah keek naar de ring, en vervolgens naar de man. Ze dacht aan de bon, de nul, en aan de wanhopige vrouw die ze ooit was geweest.
‘Is dit een zakelijk voorstel, Ethan?’ vroeg ze, met een speelse glimlach op haar lippen.
‘Het is het enige detail waar ik ooit 100% zeker van ben geweest,’ antwoordde hij.
Sarah nam de ring aan, maar deed hem nog niet om. Ze boog zich voorover en fluisterde: ‘Dan moet u één ding weten, meneer Sterling. Ik vind niet alleen de scheuren. Ik repareer ze. En ik denk dat we een heel, heel sterk fundament zullen vormen.’
De IJskoning is niet zomaar gesmolten; hij heeft eindelijk een thuis gevonden.
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
