Ariana Brooks was pas twaalf jaar oud en had al een paar keer gevlogen, maar altijd met volwassenen. Deze keer was het anders. Het was de eerste keer dat ze alleen vloog. Ze zat op stoel 14C in Delta-vlucht 227 van Atlanta naar Chicago. Haar veiligheidsriem zat vast en ze hield een klein medisch tasje op haar schoot, dat haar moeder er praktisch in haar rugzak had gepropt. De moeder was ervan overtuigd dat haar dochter « te nieuwsgierig was voor haar eigen bestwil » en wilde liever het zekere voor het onzekere nemen.
Tanya Brooks had echter geen idee dat deze tas niet zomaar overbodige veiligheidsuitrusting was. Bijna een jaar lang had Ariana elk weekend in het geheim online instructievideo’s bekeken. Ze leerde de basisprincipes van eerste hulp, reanimatie, het herkennen van de symptomen van een beroerte en het controleren van de luchtwegen. Ze was gefascineerd door hoe kennis en snel handelen een ander mens konden helpen. Hoewel ze nog een kind was, voelde ze een verlangen om meer te begrijpen.
Twee rijen voor haar zat een man in een onberispelijk gestreken pak. Ariana wist nog niet dat zijn naam Douglas Harrington was, een 58-jarige techmagnaat. Hij was geconcentreerd bezig met zijn laptop en typte druk, totdat het apparaat plotseling uit zijn handen gleed en met een harde klap op de grond viel.
Het lawaai trok de aandacht van verschillende passagiers, maar Ariana merkte iets veel verontrustender op. De rechterkant van het gezicht van de man begon zichtbaar te hangen. Zijn ademhaling werd onregelmatig en een arm gleed slap van de armleuning, alsof die niet meer van hem was. Deze details kwamen onmiddellijk samen in haar gedachten.
Ariana aarzelde geen moment. Ze maakte haar veiligheidsriem los, stapte naar het midden van het gangpad en knielde naast de man neer, de nieuwsgierige blikken om haar heen negerend.
‘Meneer? Kunt u glimlachen?’ vroeg ze met trillende stem.
De man was niet in staat de opdracht uit te voeren.
De vrouw die naast haar zat begon te schreeuwen, en onmiddellijk brak er chaos uit in de cabine. Een van de stewardessen snelde naar de plek des onheils en seinde tegelijkertijd de cockpit in. Paniek verspreidde zich als een golf door het vliegtuig.
Ariana slikte, in een poging haar angst te bedwingen.
« Hij krijgt een beroerte. We moeten hem neerleggen en zijn luchtwegen vrijmaken. Breng de gezagvoerder onmiddellijk op de hoogte; een noodlanding is noodzakelijk, » zei ze vastberaden.
De stewardess knipperde ongelovig met haar ogen.
– Hoe weet je dat…?
‘Doe het alsjeblieft,’ onderbrak Ariana, zonder haar stem te verheffen maar zonder ruimte voor tegenspraak te laten.
Ze hielp Douglas op de grond te gaan liggen en legde een opgerolde trui onder zijn hoofd. Ze controleerde zijn ademhaling – die was zwak maar regelmatig. Ze bleef rustig tegen hem praten, ook al kon hij niet reageren.
« Alles komt goed. We landen zo. Val alsjeblieft niet in slaap, oké? »
Passagiers keken zwijgend toe. Sommigen filmden het met hun telefoon, anderen veegden hun tranen weg. Ariana bleef geconcentreerd, haar hand op de schouder van de man alsof ze hem met beide benen op de grond wilde houden.
Het vliegtuig werd omgeleid naar Louisville. Zodra het op de landingsbaan landde, stapten paramedici aan boord. Een van hen keek naar het meisje en vroeg:
– Was u degene die de beroerte vaststelde?
Ariana knikte.
‘Je hebt waarschijnlijk zijn leven gered,’ zei de ambulancebroeder dankbaar.
Pas toen Douglas op een brancard werd afgevoerd, begonnen Ariana’s benen het te begeven. Alle spanning verdween in één klap: angst, verantwoordelijkheid, het besef dat ze een paar minuten lang iemands leven in haar handen had gehouden. Ze keerde rustig terug naar haar plaats, zich er niet van bewust dat haar naam de volgende dag in het hele land bekend zou zijn.
Douglas Harrington ontwaakte op de intensive care met een bonkende hoofdpijn en wazig zicht. Een verpleegster legde kalm uit dat hij tijdens de vlucht een lichte ischemische beroerte had gehad. Maar het was de volgende zin die hem werkelijk verbijsterde.
« Een klein meisje heeft je in leven gehouden tot we landden. De artsen zeggen dat je ongelooflijk veel geluk hebt gehad dat ze de symptomen zo snel herkende. »
Douglas Harrington werd jarenlang geprezen als een genie, een visionair en een meedogenloze onderhandelaar. Maar hij was nooit omschreven als iemand die « geluk had ». Liggend in zijn ziekenhuisbed besefte hij dat het geluk was – in de vorm van een kind in sneakers en met vlechtjes – dat zijn leven had gered. Hij eiste onmiddellijk te weten wie dit kleine meisje was.
Zijn assistent, Richard Kline, verzamelde binnen enkele uren alle beschikbare informatie. Ariana Brooks, 12 jaar, uit een arbeiderswijk in Atlanta. Een topstudent. Een alleenstaande moeder. Geen informatie over haar vader. En nog een detail dat Douglas deed opstaan: ze had geen formele medische opleiding genoten.
‘Heeft ze de beroerte herkend door intuïtie en internetvideo’s?’, fluisterde hij. ‘Dit meisje is buitengewoon.’
Ondanks de bezwaren van de artsen stond hij erop om af te spreken.
Ondertussen werd Ariana de volgende dag wakker in een complete chaos. Een menigte journalisten dromde samen voor hun appartementencomplex. Haar moeder, Tanya Brooks, die net terugkwam van haar nachtdienst, probeerde te begrijpen wat er aan de hand was.
‘Wat is hier aan de hand?’ vroeg ze, buiten adem.
« Ariana! Hoe wist je dat het een beroerte was? » riep de verslaggever.
‘Heeft de miljonair al contact met je opgenomen?’ riep een ander.
– Wil je dokter worden?
Ariana stond verbijsterd.
– Miljonair?
Rond het middaguur klopte Douglas Harrington zelf op hun deur, vergezeld door beveiliging en een assistent. Tanya viel bijna flauw en Ariana verborg zich achter haar arm.
Douglas nam zijn hoed af en zei zachtjes:
« Jongedame, u hebt mijn leven gered. En ik zeg dit vol overtuiging: ik ben u veel meer verschuldigd dan alleen dank. »
Ariana keek naar haar moeder. Tanya’s vermoeide ogen toonden een mengeling van bezorgdheid, schok en een klein sprankje hoop. Douglas vroeg of hij even alleen met haar kon praten. Tanya stemde toe, maar bleef dicht bij haar dochter.
Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie 
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
