De laatste jaren duikt er steeds vaker een ontroerende slogan op internet en sociale media op: « Een arts die honderden crematies heeft bijgewoond, onthult wat er met de ziel gebeurt. » Deze boodschap wordt bijna altijd geassocieerd met de naam Elisabeth Kübler-Ross – een Zwitserse arts en psychiater, een pionier in het onderzoek naar het stervensproces en in de begeleiding van mensen in de laatste levensfase.
Er rijst echter een fundamentele vraag: wat heeft Elisabeth Kübler-Ross nu echt gezegd, en wat is latere interpretatie, spirituele reflectie of zelfs mediavereenvoudiging? Waar eindigen haar opvattingen en waar beginnen overtuigingen, symboliek en virale verhalen?
Laten we het stap voor stap bekijken – met respect, kalmte en een duidelijk onderscheid tussen feiten en overtuigingen.
Wie was Elisabeth Kübler-Ross en wat heeft ze nu echt gezegd?
Elisabeth Kübler-Ross was geen forensisch patholoog en ook geen crematiespecialist. Ze hield zich niet bezig met postmortale onderzoeken in technische of fysieke zin. Haar ware verdienste lag in het werken met stervenden: praten, luisteren, aanwezig zijn en proberen de emoties te begrijpen die ontstaan in het aangezicht van het onvermijdelijke einde.
Ze is vooral bekend om haar concept van de vijf fasen van rouw: ontkenning, woede, onderhandelen, depressie en acceptatie. Dit model was niet bedoeld als een rigide regel, maar eerder als een hulpmiddel om de innerlijke ervaringen te begrijpen van iemand die met verlies te maken heeft.
Gedurende haar carrière haalde Kübler-Ross herhaaldelijk verslagen aan van patiënten die bijna-doodervaringen hadden gehad. Ze benadrukte echter iets cruciaals: ze sprak over menselijke en spirituele ervaringen, niet over wetenschappelijke metingen of bewijs voor het bestaan van een ‘ziel’ in fysieke zin.
Dit is een belangrijk onderscheid : haar uitspraken waren reflectief, empathisch en existentieel, niet gebaseerd op laboratoriumonderzoek.
Wat ze werkelijk zeggen over crematie
Online kom je wellicht beweringen tegen dat Elisabeth Kübler-Ross iets bijzonders « waarnam » tijdens crematie, en zelfs sprak over een vermeende « zieltemperatuur ». Dergelijke beweringen komen echter niet voor in haar wetenschappelijke publicaties of boeken.
Wat wél bestaat, zijn wijdverspreide spirituele interpretaties, die in veel religieuze en filosofische tradities voorkomen en die in de loop der tijd ten onrechte aan haar zijn toegeschreven.
In deze interpretaties:
- Crematie wordt gezien als een daad van transformatie, niet van vernietiging.
- Vuur symboliseert bevrijding, overgang en terugkeer naar de oorspronkelijke staat.
- Volgens veel overtuigingen is de geest niet afhankelijk van het fysieke lichaam en ervaart hij geen pijn of het proces van verval.
Dit zijn echter spirituele en symbolische overtuigingen, geen medische of wetenschappelijke bevindingen.
Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie 
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
