Een motorrijder besloot een jong meisje met het syndroom van Down te adopteren, omdat niemand anders haar wilde opnemen.

Een man getekend door het leven, maar met een enorm hart.

Het was bijna toeval dat hij Lina tegenkwam. Ze liep onbevreesd op hem af, pakte zijn vettige vingers vast en glimlachte hem toe alsof ze hem al haar hele leven kende. Op dat precieze moment veranderde er iets. Ze zag niet langer een eenzame man, maar een vertrouwde en geruststellende aanwezigheid.

« Ja » zeggen terwijl iedereen « nee » zegt.

Op een dag, na wéér een afwijzing, sprak hij de woorden uit die alles in gang zouden zetten: « Ik wil haar adopteren. » Ongeloof was alom. Te oud, te eenzaam, te bescheiden. Mensen spraken met hem over stabiliteit, inkomen, toekomstplannen. Dus Thomas kwam in actie: hij verkocht zijn meest waardevolle bezittingen, mobiliseerde zijn vrienden, leerde de nodige procedures kennen en reorganiseerde zijn leven volledig.