Een klein gebaar van vriendelijkheid bracht twee jongens in het leven van een bejaarde man.

“Dat weten we,” antwoordde Keaton. “Maar we willen het.”

Vanaf dat moment kwamen ze regelmatig langs. Wat begon als hulp, werd vriendschap. Bernard luisterde naar hun verhalen en deelde levenslessen — niet over succes of bezit, maar over menselijkheid, aandacht en keuzes.

“Het juiste doen wanneer niemand kijkt,” zei hij eens, “dat zegt alles over wie je bent.”

Langzaam werd Bernard iemand bij wie ze zich thuis voelden. Hij werd een vaste aanwezigheid in hun leven, een bron van rust en wijsheid.

Op een dag klopten ze aan en bleef het stil.