Een klein gebaar van vriendelijkheid bracht twee jongens in het leven van een bejaarde man.

Een klein gebaar van vriendelijkheid bracht twee tieners in contact met een oudere man die teruggetrokken leefde aan de rand van de stad. Wat begon als eenvoudige hulp, groeide langzaam uit tot een bijzondere band. En toen, op een dag, verdween de man uit hun leven. Pas veel later ontvingen ze een brief die een waarheid onthulde die hij jarenlang voor zichzelf had gehouden.

Frede en Keaton waren al onafscheidelijk sinds hun kindertijd. Tegen de tijd dat ze zestien waren, kende bijna iedereen op Jefferson High hen — niet omdat ze opvielen, maar juist omdat ze altijd bereid waren anderen te helpen. Frede was rustig en opmerkzaam, iemand die merkte wanneer iemand het moeilijk had en zonder woorden ondersteuning bood. Hij bleef vaak langer na school om jongere leerlingen te helpen. Keaton was open en warm, het type dat zijn vrije tijd besteedde aan vrijwilligerswerk en sportactiviteiten voor kinderen uit de buurt.

Beide jongens waren gewend om het leven te nemen zoals het kwam. Hun gezinnen hadden geen overvloed, maar wel doorzettingsvermogen. Ze werkten naast school, maakten grapjes om moeilijke momenten lichter te maken en geloofden dat vriendelijkheid nooit verspilde moeite was.