Artsen onthullen dat het eten van uien de volgende gevolgen kan hebben:

Uien dragen op subtiele wijze bij aan de regulatie van de bloedsuikerspiegel. Bepaalde zwavelverbindingen en flavonoïden kunnen de insulinegevoeligheid verbeteren en de opname van glucose na de maaltijd vertragen. Hoewel uien geen geneesmiddel tegen diabetes zijn, kunnen ze een nuttige aanvulling vormen op een evenwichtig dieet in combinatie met goede medische zorg. Hun effect is mild maar significant, vooral in combinatie met vezelrijke voedingsmiddelen en voldoende eiwitten. De voordelen van uien reiken verder dan alleen de stofwisseling en dragen ook bij aan de botsterkte. Onderzoek heeft een verband aangetoond tussen regelmatige, matige consumptie van uien en een verbeterde botdichtheid en een verlaagd risico op osteoporose, met name bij ouderen. Hoewel de precieze mechanismen nog worden onderzocht, lijken antioxidanten en zwavelverbindingen de botremodellering te beïnvloeden en zo botverlies te vertragen. Dit is vooral relevant omdat de botdichtheid van nature afneemt met de leeftijd, waardoor het risico op botbreuken en verlies van zelfstandigheid toeneemt.