Hormonen werken niet op zichzelf. Gewichtsschommelingen kunnen de balans tussen oestrogeen en androgeen verstoren, met name bij snelle gewichtstoename of -afname. Insulineresistentie, zelfs zonder PCOS, kan de androgeenactiviteit verhogen en bijdragen aan gezichtsbeharing.
Ook medicijnen kunnen een rol spelen. Anabole steroïden kunnen de haargroei direct stimuleren. Sommige chemotherapiemedicijnen, hoewel ze vaak in verband worden gebracht met haaruitval, kunnen leiden tot ongelijkmatige of dikkere hergroei. Bepaalde medicijnen tegen epilepsie zijn in verband gebracht met hypertrichose, een aandoening waarbij sprake is van overmatige haargroei die niet gerelateerd is aan een hormonale disbalans. Deze voorbeelden benadrukken hoe gevoelig haarzakjes zijn voor interne en externe veranderingen.
Uitsluitend ter illustratie (iStockphoto)
Veroudering en menopauze: een gemeenschappelijk keerpunt
Veel vrouwen merken de eerste haargroei op hun kin tijdens de menopauze. Naarmate de oestrogeenspiegels dalen, neemt de relatieve invloed van androgenen toe. Deze hormonale verschuiving stimuleert de haargroei op de haarpunten in het gezicht, terwijl het haar op de hoofdhuid vaak dunner wordt. Het contrast – haarverlies op de gewenste plek en haargroei op ongewenste plekken – kan bijzonder frustrerend zijn.
Bij sommige vrouwen voltrekken deze veranderingen zich geleidelijk. Bij anderen verschijnen ze plotseling en voelen ze schokkend aan. In beide gevallen weerspiegelen ze natuurlijke verouderingsprocessen en geen persoonlijk falen of nalatigheid.
Als je wilt doorgaan, klik op de knop onder de advertentie 
Lees verder door hieronder op de knop (VOLGENDE 》) te klikken !
